صنعت نرم افزاري ژاپن ، ناكامي سازمانها
(722 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(991 بار خوانده شده است)
[1]صنعت نرم افزاري ژاپن ، ناكامي سازمانها
27/08/1385
اين مقاله نشان مي دهد علت كليدي ضعف كنوني صنعت نرم افزاري ژاپن همانا آرايش ( سازماني ) نظام سرمايه داري Catch-up ژاپن مي باشد . از بين اين علل مي توان سياست صنعتي ( گروه هاي صنعتي Keiretsu ) سيستم مالي بانكي متمركز فقدان اعمال قانون ضد حق انحصاري ، نظام داراي حق مالكيت ضعيف و سيستم هاي اشتغال و آموزشي كه بر همنوائي و وفاداري و پايداري تأكيد مي ورزند را برشمرد . اين آرايش ها كليد موفقيت در ديگر صنايع و به عنوان سرچشمه ضعف در سيستم نرم افزاري تشخيص داده شده اند . اين مقاله برخي از هزينه ها و محدوديت هاي سيستم Catch-up را در معرض ديد قرار مي دهد.
1- مقدمه :
در اواخر دهه 1980 ژاپن در كليدي ترين صنايع به پاي غرب رسيد . آشكار است از آن زمان به بعد ژاپن به صورت جدي در بسياري از عرصه هاي تكنولوژي پيشرفته مثل high-tech به ويژه مرزهاي تكنولژيكي يعني جاهايي كه تغييرات فناورانه سريع و غير قابل پيش بيني مي باشد در رقابت بيشتر نشأت گرفته از نوآوري و بدعت مي باشد تا مهارت و تخصص ساخت و توليد دچار عقب ماندگي و ضعف شده است .
اين مقاله به عنوان نمونه موردي صنعت نرم افزاري كامپيوتر در ژاپن را مورد تفحص قرار مي دهد . اين تحقيق به تجزيه و تحليل علل عقب ماندگي صنعتي نرم افزاري كامپيوتر ژاپن در عرصه رقابت بين المللي مي پردازد . با وجو د آن كه صنايع سخت افزاري كامپيوتري و تجهيزات ارتباط دوربُرد و نيمه رساناي ژاپن رقيب اصلي ديگر كشورها در سطح جهاني مي باشند .
اين مقاله نشان مي دهد ، كه آرايش سازماني سيستم Catch-up ژاپن علت اصلي و عمده ناكامي رقابتي شركت هاي نرم افزاري ژاپن است . سازمانهايي كه بر پايه Catch-up بصورت فزاينده اي از اواخر دهه 1880 بوجود آمد . سياست هاي راهبردي دولتي ، ( گروه صنعتي Keiretsu ) ، سيستم مالي بانكي متمركز ، نظام داراي حق مالكيت ضعيف و سيستم هاي اشتغال و آموزشي كه هدفشان ايجاد سرمايه اي عظيم از كارگران ، منضبط ، وفادار و البته نه آزاد انديش بودند را در برداشت .
به طو خلاصه بسياري از آرايش هايي كه موفقيت ژاپن را در عرصه هاي فولاد ، ابزار ماشيني ، نيمه رساناها و سخت افزارهاي كامپيوتري رقم زد به عنوان عامل ضعف در نرم افزارهاي كامپيوتري تشخيص داده شد. برخي از هزينه ها و محدوديت هاي سيستم Catch-up در اين نمونه مطرح مي شود .
چگونه اين آرايش هاي سازماني باعث ضعف صنعت مي شود ؟
برخي از رشته هاي در هم تنيده كه با يكديگر پيوند خورده اند روابط علي را شكل مي دهند .
يك نظريه چنين برمي شمرد كه تمركز توجه سيستم Catch-up بر كسب سود رقابتي از طريق صرفه جويي در اندازه ها و مقياس ها و تكنيكهاي ساخت و توليد در صنايع خاصي نظير : نرم افزار كامپيوتري ناكارا و كم بازده مي باشد . در چنين صنايعي بانيان خارجي اغلب طرحهاي غالب را مورد بازبيني قرار داده اند . طرحهايي نظير اين كه :
تكنولوژي قانوناً نمي تواند به عنوان مهندسي معكوس مطرح شود ، در شيوه سنتي كپي برداري يادگيري حاصل نمي شود ، تغييرات تكنولوژيكي نسبتاً سريع و گاهي اوقات گسسته مي باشد و اين كه اقتصاد توليد و ساخت و ساز با كيفيت بالا و داراي راندمان در رقابتها مسأله اي حياتي و بحراني نيستند .
در صنعت نرم افزاري كامپيوتر ايده و انديشه كلي نكته اساسي است . هنوز سيستمهاي Catch-up توجه خود را به رقابت سازنده از راه ساخت و توليد با كيفيت بالا و مقياس كلان معطوف مي دارند .
نظريه دوم عبارت است از اين كه نظام مالي بانكي سيستم Catch-up ، شيوه استخدام و اشتغال در طول عمر و دوره بازنشستگي ، نظام داراي حق مالكيت ضعيف و تأكيد بر همساني در آموزش و معاشرت ، شركتهاي مستقل كوچك را نوميد و سرخورده نموده و از خلاقيت و ابتكار و كارآفريني كه عناصر كليدي يك صنعت نرم افزاري سالم هستند جلوگيري مي كنند . به ويژه فقدان بازاري با سرمايه گذاري قماري ( با احتمال سود يا زيان كلان ) رقابت و مبارزه موسسات نرم افزار مستقل و قدرتمند عليه برتري بازاريابهاي بزرگ سخت افزاري در بازار نرم افزاري را با مشكل مواجه ساخته است .
[ بازگشت به تکنولوژی اطلاعات(IT) [2] | صفحه اصلي بخش ها [3] ]