با چراغ در چاه افتادن !

(425 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(544 بار خوانده شده است)  

با چراغ در چاه افتادن !

16/08/1385
داستان چندين چراغ داشتن و بيراهه رفتن ، كه از دير باز واقعيت گمراهي كساني را كه با چشمان باز راه را از چاه تشخيص مي دهند اما اصرار دارند باز هم به بيراهه بروند وديگران را هم با خود به (كژراهه) بكشانند ، به اثبات مي رساند كه اين داستانِ گذشته و ديروز نيست كه دائم تكرار مي شود و راه و رسمي هم نيست كه يكبار به نتيجه برسد ، و پس از آن عبرتي نباشد براي ديگران يعني براي كساني كه لااقل در طول تاريخ به وضوح ديده اند و خوانده اند و شنيده اند ، كه( بار كج به مقصد نمي رسد ) و ( گمراهي به هلاكت) مي انجامد و ( بدكاري و ظلم و تعدي ) عاقبت خوشي ندارد و ( هر كسي آن چه كه كاشته است درو مي كند ) و در اين گردش روزگار و در اين ( عالم امكان ) اگر ( مو از ماست بيرون ) كشيده نشود ، وبد و خوب از يكديگر تفكيك نگردد ، و قوانين آفرينش به (نظم و نسق ) تعيين شده اش به اجرا در نيايد ، و ذره ذره ي اجسام و پديده هاي خلقت وظايف محوله شان را انجام ندهند ، به قطع و يقين ( كار جهان بسر مي آيد ) و ما انسانها كه ( راهيان ) و جستجو گران حقيقت و ( راه راست ) هستيم ، به حال خود رها خواهيم شد و كليه (تكاليف و وظايفمان ) هم از عهده مان ( ساقط ) مي شود و همين جاست كه باز مي گرديم به اصل موضوع . به چراغ داشتن و بيراهه رفتن . به اينكه عده اي دوست دارند ، (عالماً و عامداً) راه كج را انتخاب كنند ، و وقتي هم به (تركستان) مي رسند گناهش را به گردن ( راهنمايان ) مي اندازند و منكر (راه راست) هم مي شوند و طلبكار هم هستند ! جالب تر از همه اينكه زماني نبوده كه جوامع بشري عاري از راهنمايان خدمتگزار باشد كه ( بي مزد و منّت ) كمر خدمت بر بسته اند تا بر پايه همين موازيني كه در (جهان آفرينش) جاري وساريست ، ( راه را از چاه ) بنمايانند و در اين راه چه رنجهايي را كه متحمل شده اند ، به صليب كشيده شده اند ، و جور و جفاهاي بي حد و حصر ديده اند . و هر كسي كه باز هم خود را ( بي چراغ و بي راهنما ) بداند ، بايد كه ( در چاه بيفتد و بيند سزاي خويش را ! )