افزايش خاصيت ضدسرطاني داروها با نانوذرات حساس به دما (295 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است) (546 بار خوانده شده است)  افزايش خاصيت ضدسرطاني داروها با نانوذرات حساس به دما
24/07/1385
محققان كرهاي با استفاده از نانوذرات مبتني بر پليمر و چربي داراي يك پوشش پليمري حساس به گرما، يك سيستم رهايش داروي ضدسرطاني طراحي كردند، كه باعث افزايش كارايي خواص دارويي عوامل ضدسرطان ميشود.
دكتر Byung shin رهبر تيمي است كه موفق به توسعه اين نانوذرات حساس به دما براي رهايش doxorubicin در تومورها شده است. اين ليپوزم دو قسمت شده و در نتيجه دارو از درون آن آزاد ميشود. اين رهايش در دمايي كمي بالاتر از دماي نرمال بدن انجام ميشود. اين نانوذره توسط يك پوشش پليمري از جنس پلياتيلنگليكول يا پلي (N – ايزوپروپيل آكريل آميد- كو- آكريل آميد) حفاظت ميشود. اين پوشش، محافظ ليپوزوم را در سرم خون از گزند پروتئينهايي كه به نانوذره ميچسبند محافظت ميكند و آن را پايدار ميكند. نانوذرهاي كه محققان موفق به تهيه آن شدند داراي 50 تا 60 درصد doxorubicin است.
محققان در ابتدا به مطالعه خواص رهاسازي اين نانوذرات پرداختند. آنها دريافتند در 37 درجه سانتيگراد - دماي نرمال بدن- كمترين مقدار دارو رها ميشود. در دماي 38 درجه به دليل تغييرات در پايداري نانوذرات رهايش افزايش مييابد.
در ادامه، محققان پاسخ تومورها را به نانوذرات حساس به دماي حاوي doxorubicin مورد ارزيابي قرار دادند. براي بررسي و ارزيابي فعاليت ضد توموري، محققان تومورهاي ملانوماي انسان را در موش، از سه روش درمان با محلول نمكي، درمان با doxorubicin تنها و در نهايت درمان با فرمولاسيون نانوذرات doxorubicin مورد بررسي قرار دادند. سپس به اندازهگيري مقدار رشد تومورها بعد از 9 روز از تزريق پرداختند. آنها همچنين اثرات درمان hyperthermia را بعد از يك ساعت از زمان تزريق دارو مورد بررسي قرار دادند. نتايج نشان داد كه فرمولاسيون نانوذرات دارويي به همراه hyperthermia در مقايسه با روشهاي ديگر مؤثرتر واقع شده است. |
