آقای وزیر «آئینه» خوبی باشید

(474 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(63 بار خوانده شده است)  

1390/10/02

دو هفته قبل خبری در رسانه‌ها به نقل از وزیر آموزش و پرورش منتشر شد. خبری با این مضمون که از سال آینده تحصیلی دوره تاکتیکی! جدیدی در نظام آموزشی این وزارتخانه آغاز خواهد شد که بر اساس آن دانش آموزان پنجم ابتدایی یکسره از کلاس ششم ابتدایی سر در می‌آورند. این خبر نشان می‌داد وزارت تحت مدیریت حمید رضا حاجی بابایی سرسختانه به دنبال این است اجرای سیستم آموزشی (3-3-6) را از سال آینده کلید بزند. اما کسی ننشست در رسانه‌ای عمومی مانند تلویزیون با مردم و اولیای دانش آموزان درباره این طرح حرف بزند تا شاید کمی از سردرگمی‌های پدران و مادرانی که خودشان قربانی تغییرات مداوم سیاست‌های آموزشی در همین سیستم بوده‌اند، کم کند. کار‌شناسان آموزشی هم هر چقدر هشدار دادند که چرا سیستم پایه‌ای آموزش و پرورش به این سرعت می‌خواهد تغییر کند کسی گوش نکرد. حتی دکتر عباسپور رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس هم دادش برآمد که چرا وزارتخانه تحت مدیریت حاجی بابایی چنین برنامه مهمی را به مجلس ارائه نداده است تا نظرات آن‌ها هم در آن گنجانده شود؟! البته پیش از این هم وزیر آموزش و پرورش نشان داده بود از کمترین حد در خصوص مشورت برخوردار است و به خاطر طرح‌هایی مانند تعطیلی مدارس در روزهای پنج‌شنبه، تنظیم سند تحول بنیادین در آموزش و پرورش، بررسی موضوع اعتیاد در مدارس و... شدیدا تحت فشار مجلس قرار گرفت. اما این بار موضوع اختلاف آنچنان بالاگرفته است که رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس رسما اعلام کرد سیستم مورد نظر آقای وزیر در سال آینده تحصیلی مجاز به اجرایی شدن نیست؛ که اگر چنین شود بلایی که به خاطر‌تعطیلی مدارس بر سر دانش آموزان و اولیایشان آمد‌‌ همان بلا دوباره یقه آن‌ها را خواهد گرفت. اما در این میان بد نیست آقای وزیر مانند همه کارشناسانی که در این مدت کارنامه عملکرد او را زیر نظر گرفته‌اند به گذشته کاری‌اش در یکی از مهم‌ترین وزارتخانه‌های دولت نگاه کند و ببیند که اگر به همین شکل ادامه پیدا کند قطعا صدمات جبران ناپذیری به این وزارتخانه خواهد زد. وزیر آموزش و پرورش وظیفه دارد هم مردم، هم نمایندگان مردم و هم کار‌شناسان حوزه‌های مختلف پرورشی و آموزشی را در جریان اتفاقات و سیاست گذاری‌های کلان وزارتخانه‌اش بگذارد. قرار است دانش آموزان ایرانی در تحولی بنیادین نحوه مشورت و یاری گرفتن از نظرات را از مدیران بالای سرشان یاد بگیرند. ولی اینکه دانش آموزان و اولیایشان هر روز بخوانند «و امرهم شوری بینهم» کافی نیست. آن‌ها باید علم با عمل را یکجا ببینند‌ و چه کسی بهتر از وزیر آموزش و پرورش که بتواند مصداق بارز این موضوع باشد؟!بنابراین اصلا شایسته و پسندیده نیست که وقتی هر کسی از خبرنگاران احوالی از مجلس یا کار‌شناسان این حوزه می‌گیرند داد آن‌ها از بی‌مسئولیتی، ناکارآمدی و عدم خواست درونی وزیر آموزش و پرورش در گرفتن مشورت از آن‌ها دربیاید و همه این گلایه‌ها در مطبوعات و رسانه‌ها چاپ شود. کامران بارنجی