[1]1390/08/25
ابتدا بايد به اين موضوع اشاره كرد كه مهمترين نكته متبادر به اذهان درباره جهاد، ديني بودن و فريضهاي الهي بودن است. اما در مورد جهاد اقتصادي بايد توجه داشت كه نوع نگاه اسلام به مسئله اقتصاد با نگاه غرب و غير اسلامي تفاوتي اساسي دارد. در نگاه غربي اصالت سود و سرمايه و به اصطلاح اقتصاد سرمايهداري حرف اول را ميزند اما در اقتصاد اسلامي عدالت اقتصادي و بهرهمندي عمومي و بدون تبعيض اساس است. بر همين اساس نبايد در چشماندازهاي تعريف شده براي سال 90 صرفا به آمار و ارقام اقتصادي عجين شد و جهادي بودن موضوع را از ياد برد. تقدسي كه كلمه جهاد به فعاليتهاي اقتصادي در سال 90 ميدهد مانع از آن است كه اقتصاد به مفهوم رايج جهاني مدنظر قرار گيرد. در جايي ميتوان منتظر تحقق جهاد اقتصادي بود كه عملكرد دستگاهها و نهادهاي مسئول اقتصادي از انباشت بيرويه ثروت به نفع قشري خاص جلوگيري كرده و فرصت بهرهوري عمومي از امكانات بيتالمال و سرمايههاي خدادادي كشور براي همه اقشار به اندازه تلاش و كوشش انجام شده و بدون در نظر گرفتن رانتهاي متداول فراهم شود.اما جدا از مقدمه مطرح شده در مورد جهاد اقتصادي به اين موضوع بايد اشاره كرد كه تشكيل صدها كارگروه و ستاد براي جهاد اقتصادي در اقصي نقاط كشور با انواع هزينههاي غير ضروري بدون اينكه خروجي مهمي داشته باشد، بايد مسئولان را به فكر بياندازد كه واقعا براي مجهور نماندن شعار جهاد اقتصادي چه كردهاند؟. «من امسال را سال جهاد اقتصادي» نامگذاري ميكنم و از مسئولان كشور چه در دولت، چه در مجلس، چه در بخشهاي ديگري كه مربوط به مسائل اقتصادي ميشوند انتظار دارم كه در عرصه اقتصادي با حركت جهادگونه كار كنند، مجاهدت كنند. حركت طبيعي كافي نيست، بايد در اين ميدان حركت جهشي و مجاهدانه داشته باشيم. مقام معظم رهبري در حالي توصيههاي مهمي براي كاربردي شدن جهاد اقتصادي در سال جاري عنوان كردند كه عموم كارشناسان و صاحبنظران و حتي برخي مسئولان معتقدند كه مجموعه دولت و مجلس و ديگر نهادها طي ماههاي گذشته بيشتر درگير مسائل حاشيهاي و گلهگذاريها شدند و بروز اتفاقاتي در دولت در حوزه ادغامها نيز مزيد بر علت شد تا دستگاهها به جاي برنامهريزي جدي براي تحقق اهداف سال جهاد اقتصادي از جمله افزايش نرخ رشد اقتصادي، افزايش بهرهوري، كاهش نرخ بيكاري و افزايش سرمايهگذاري بيشتر در بلاتكليفي به سر ببرند از تمام اتفاقات حاشيهاي كه در چند ماه ابتدايي سال 90 در كشور رخ داد تا توان دولت و ديگر دستگاهها را به جاي جهاد اقتصادي به حاشيهها معطوف كند بگذريم يكي از اتفاقاتي كه از زمان اعلام سال جهاد اقتصادي در اقصي نقاط كشور رخ داده و به نظر ميرسد از مصاديق هزينههاي غيرضروري در اين زمينه به شمار ميرود. تشكيل انواع و اقسام ستاد و كارگروه كوچك و بزرگ در تعداد قابل توجهي از دستگاههاي كشور در سه قوه و بخش خصوصي و شبه دولتي است كه تشكيل هر يك از اين كارگروهها حتي هزينههايي را نيز بر بيتالمال تحميل ميكند بدون اينكه خروجي مفيدي داشته باشد. اما نكته مهم اينكه تاكنون هيچ نتيجه مهم و كاربردي از اين كارگروهها و ستادها در حوزه علمي جهاد اقتصادي اعلام نشده است و مشخص نيست كه آيا اين كارگروهها تا پايان سال به كار خود پايان ميدهند يا خير علاوه بر اين اگر به اندازه مدت زماني كه صرف تشكيل اين كارگروهها و برگزاري جلسات آن ميشود، مسئولان كار و تلاش مضاعف با روحيه جهادي ميكردند نتيجه ملموس تري ميگرفتند. ضمن اينكه بسياري از دستگاهها براي اينكه به ظاهر نشان دهند به مساله جهاد اقتصادي توجه دارند و به اين شعار عمل كردهاند در اولين قدم به تشكيل كارگروهها اقدام ميكنند بدون اينكه ادامه كارگروهها را پيگيري و نتيجه مشخصي را اعلام كنند و هيچ دستگاه مشخصي نيز در دولت وجود ندارد كه بر تشكيل اين همه كارگروه و ستاد و نتيجه كار آنها نظارت كند جداي از اين مطلب به اين موضوع بايد اشاره كرد كه كارگروهها فقط براي اسقاط تكليف تشكيل شده و چون نيت خدايي پشت سر آن نيست نتيجه ملموس ندارد. اما تعدادي از كارگروهها و ستادهاي ايجاد شده براي جهاد اقتصادي در برخي دستگاهها به شرح زير است كه نام برخي از آنها بايد مسئولان را به فكر بياندازد كه واقعا براي مهجور نماندن شعار جهاد اقتصادي چه كردهاند؟ 1. هفت كارگروه تخصصي ستاد جهاد اقتصادي شهريار 2. كارگروه جهاد اقتصادي آموزش و پرورش ناحيه 2 اردبيل 3. هشت كارگروه جهاد اقتصادي در شركت ملي گاز ايران 4. يازده كارگروه در ستاد جهاد اقتصادي اصفهان 5. هشت كارگروه در ستاد جهاد اقتصادي استان زنجان 6. يازده كارگروه جهاد اقتصادي وزارت نفت 7. دوازده كارگروه جهاد اقتصادي در استان گيلان 8. ستاد جهاد اقتصادي شهرستان فريدونكنار 9. ستاد جهاد اقتصادي اتحاديه تشكلهاي قرآني كشور 10. ستاد ويژه جهاد اقتصادي و سازمان صدا و سيما و... مهدي حيدرپور