(1220 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است) (286 بار خوانده شده است)
معرفي بدترين اقتصادهاي جهان 04/06/1389 نشريه اقتصادي فوربس در تازهترين گزارش خود به معرفي بدترين اقتصادهاي جهان پرداخت. به گزارش ايسنا، در گزارش منتشر شده از سوي فوربس 10 كشور داراي بدترين وضعيت اقتصادي در جهان معرفي شدهاند كه همه آنها نيز در قاره آفريقا واقع شدهاند. كليه اقتصادهاي بد در يك چيز با هم مشترك هستند و آن ضعف دولتهاي اين كشورها در جذب سرمايهگذاريهاي داخلي و به ويژه خارجي است. همچنين پارتيبازي و فساد اقتصادي نيز در كشورهاي داراي اقتصاد بد موج ميزند. مجموعه اين عوامل باعث ميشود تا تمايل افراد و شركتها به فعاليت در اقتصاد اين گونه كشورها به شدت كاهش يابد. افزايش بدهيهاي دولت و كسري بودجه نيز مزيد بر علت شده تا سرمايهگذاري روي حوزههاي حساسي مانند آموزش و اشتغال به مشكل برخورد. در زير با بدترين اقتصادهاي جهان به همراه مشخصات آنها آشنا ميشويد:
1- زيمباوه
اين كشور داراي يكي از بالاترين رشدهاي نرخ تورم در جهان بوده و قيمت يك عدد نان در اين كشور در سال گذشته از 200 هزار دلار زيمباوه به 1.6 تريليون دلار رسيد. همچنين بر اساس اعلام اداره آمار بانك مركزي زيمباوه نرخ تورم در اين كشور از 32 درصد در سال 1998 ميلادي به 11 ميليارد و 200 ميليون درصد در آگوست 2008 رسيد. رابرت موگابه، رييس جمهور زيمباوه با سياستهاي ديكتاتور مآبانه خود به وضعيت اقتصادي اين كشور آفريقايي به شدت لطمه زده است. اين كشور در گذشته يكي از بزرگترين صادركنندگان مواد غذايي در آفريقا بود، اما هماكنون از تامين مواد غذايي مورد نياز خود نيز ناتوان مانده است. موگابه مزارع غلات را در اين كشور از چنگ كشاورزان درآورده به حاميان خود داده است. سطح فقر در زيمباوه بسيار بالا بوده و دولت اين كشور طرفداران اصلاحات را نيز به شدت سركوب ميكند. زيمباوه تحت تحريمهاي شديد بينالمللي قرار دارد. سرانه توليد ناخالص داخلي آن به 375 دلار ميرسد.
2- جمهوري دموكراتيك كنگو
نرخ تورم در اين كشور سال گذشته به بيش از 50 درصد رسيد. اين در حالي است كه جمهوري دموكراتيك كنگو يكي از غنيترين كشورهاي جهان از نظر ذخاير معدني است. بسياري از بانكهاي اين كشور در سال قبل دچار بحران شده و بدهي خارجي اين كشور نيز از مرز 13 ميليارد دلار فراتر رفت. البته امضاي قرارداد سه ميليارد دلاري معدني با چين كمك كرد تا كمي از كسري بودجه دولت اين كشور كاهش يابد، اما اوضاع اقتصادي در اين كشور آفريقايي به حدي نابسامان است كه اصلاح آن در كوتاهمدت آسان به نظر نميرسد. سرانه توليد ناخالص داخلي اين كشور حدود 172 دلار است.
3- گينه
اين كشور غرب قاره آفريقا داراي 30 درصد از ذخاير شناخته شده بوكسيت جهان است، اما اين كشور با بحران جذب سرمايهگذاري در بخش معدن خود روبرو است. اين كشور آفريقايي از ضعف شديد زيرساختهاي خود مانند فقدان راهها ونيروي نظامي منظم رنج ميبرد. اين وضعيت باعث شد تا بخش خصوصي نيز در اين كشور تمايلي به سرمايهگذاري و گسترش فعاليتهاي خود نداشته باشد. بسياري از شركتهاي معدني فعال در گينه طي سالهاي اخير به دليل ترس از شرايط سياسي و اقتصادي اين كشور فعاليت اكتشافي خود را در گينه كاهش دادهاند. سرانه توليد ناخالص داخلي در اين كشور 414 دلار و نرخ تورم حدود هشت درصد است.
4- سيرالئون
اين كشور غني از الماس، تيتانيوم و ديگر فلزات معدني با مشكلات اقتصادي شديدي دست و پنجه نرم ميكند. صندوق بينالمللي پول رشد 4.7 درصدي توليد ناخالص داخلي اين كشور آفريقايي را براي امسال پيشبيني كرده است.
فساد اقتصادي در سيرالئون در حد بسيار بالايي است؛ به طوري كه در سال 2008 دستكم 13 مقام دولتي به دليل فساد اقتصادي از كار خود اخراج شدند. صادرات اين كشور در سال گذشته تنها به 205 ميليون دلار رسيد. دولت اين كشور همچنين با بحران كسري بودجه روبرو است. نرخ تورم در سيرالئون 11 درصد بوده و سرانه توليد ناخالص داخلي اين كشور به 310 دلار ميرسد.
5- نيكاراگوئه
اگرچه دولت چپگراي دانيل اورتگا از محبوبيت نسبي در نيكاراگوئه و در ميان ساير دولتهاي چپگراي آمريكاي جنوبي برخوردار است، اما اين محبوبيت نان و آب نشده و اين كشور از تامين كالاهاي موردنياز خود ناتوان است. اين كشور بعد از هائيتي فقيرترين كشور در نيمكره غربي زمين است. نيكاراگوئه در زمينه جذب سرمايهگذاري خارجي و توريسم با ضعف شديدي روبرو است و همچنين كمبود آب آشاميدني و افزايش شديد بهاي انرژي به گسترش فقر در اين كشور دامن زده است. نرخ تورم در اين كشور يك درصد بوده و سرانه توليد ناخالص داخلي آن به 971 دلار ميرسد.
6- بوروندي
اين كشور ويران از جنگ كه در مركز قاره آفريقا واقع شده براي توسعه بخشهاي ارتباطات، انرژي و حملونقل خود طي 20 سال آينده به بيش از 5.8 ميليارد دلار سرمايهگذاري خارجي نياز دارد. دولت بوروندي حدود 12 درصد از توليد ناخالص داخلي اين كشور را صرف كارمندان خود ميكند. فساد اقتصادي در اين كشور آفريقايي نيز بيداد ميكند. سال گذشته صادرات قهوه اين كشور به 44 ميليون دلار رسيد و كسري تجاري بوروندي از مرز 207 ميليون دلار فراتر رفت. نرخ تورم در اين كشور آفريقايي 8.5 درصد و سرانه توليد ناخالص داخلي حدود 163 دلار است.
7- اريتره
از زمان كسب استقلال از اتيوپي اين كشور شرق قاره آفريقا از ساختن اقتصاد خود ناتوان بوده است. دخالتهاي خارجي و ناتواني دولت داخلي نيز به بحران اقتصادي اين كشور دامن زده است. اين كشور همچنين به شدت در جذب سرمايهگذاري خارجي مشكل دارد. نرخ تورم در اين كشور به 30 درصد ميرسد. همچنين سرانه توليد ناخالص داخلي اين كشور حدود 363 دلار است.
8- ليبريا
با وجودي كه از سال 2005 تاكنون صلح نسبي در ليبريا حاكم شده است، اما باز هم اين كشور يكي از خطرناكترين كشورهاي جهان محسوب ميشود. بدهي ناشي از جنگ اين كشور هماكنون به بيش از 3.4 ميليارد دلار ميرسد. نرخ بيكاري در ليبريا از مرز 85 درصد گذشته است. نرخ تورم در اين كشور 10 درصد بوده و سرانه توليد ناخالص داخلي آن حدود 234 دلار است.
9- غنا
يكي از بزرگترين توليدكنندگان بوكسيت در جهان از مشكلات اقتصادي زيادي رنج ميبرد. كمبود برق نيز مزيد بر علت شده تا شركتهاي معدني فعال در اين كشور با مشكل روبرو شوند. دولت غنا مجبور شده تا چند شركت زيانده دولتي اين كشور را به بخش خصوصي واگذار كند تا كسري بودجه خود را كاهش دهد. كسري بودجه دولت غنا به حدود 10 درصد توليد ناخالص داخلي اين كشور ميرسد.
پيشبيني ميشود درآمد نفتي اين كشور نيز از سال آينده به جريان بيفتد.
تزريق درآمد نفتي به بودجه دولتي غنا ممكن است به ثبات اقتصادي اين كشور كمك كند. نرخ تورم در غنا حدود 16 درصد بوده و سرانه توليد ناخالص داخلي آن به 671دلار ميرسد.
10- ماداگاسكار
از زمان روي كار آمدن شورشيان نظامي در مارس 2009 در اين كشور اقتصاد ماداگاسكار از روند بازسازي خود دور شد. اتحاديه اروپا و آمريكا از كمك دولت آندري روژهلينا خودداري كردند. صادرات وانيل، قهوه، ميخك و مواد معدني نيز نتوانسته به اقتصاد اين كشور كمك كند. سطح فقر در اين كشور آفريقايي بسيار بالاست. نرخ تورم در اين كشور حدود هشت درصد بوده و سرانه توليد ناخالص داخلي آن به 412 دلار ميرسد.
