08/10/1388
حتماً شما عزیزان بارها و بارها با این سئوال مواجه شده اید که چرا کشور ما با توجه به برخورداری این همه منابع انرژی تجدید پذیر نظیر انرژی خورشیدی، باد،زمین گرمایی، بیومس،.... در مقایسه با کشور های پیشرو در این امر که به مراتب نسبت به کشور ما از میزان منابع کمتری بر خوردارند، از این موهبت الهی حداکثر استفاده را نمی نماید؟؟
و اما در کشورهای همسایه خود نظیر ترکیه، قبرس، اردن و ..... همواره شاهد استفاده عموم از این منبع انرژی پاک برای گرمایش آب مصارف بهداشتی خود هستیم .پس چرا در کشوری که شهرهای بزرگ آن دست به گریبان آلودگی بیش از حد زیست محیطی هستند، و دولت همواه درصدد کاهش میزان یارانه ها در بخش انرژی بوده و می باشد، هنوز این تکنولوژی و کاربرد آن در کشور نهادینه نشده است؟چرا هنوز این تکنولوژی در سطح دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی مطرح بوده و در سطح مصرف عموم قرار نگرفته است؟آیا تا کنون هیچ فکر کرده ایم که اگر روزی این منابع سوخت فسیلی امان به پایان برسد چه باید بکنیم؟آیا هیچ فکر کرده ایم که این منابع انرژی سوخت فسیلی تنها برای یک نسل و دو نسل نبوده و ما باید حکم امانت داری صادق را برای آیندگان کشور داشته باشیم؟آیا هیچ فکر کرده اید که هزینه هایی که تاکنون برای تحقیق و توسعه این منابع انرژی پاک در کشور شده، چه دستاوردی را برای کشور در برداشته است؟آیا مرجعی دولتی در کشور می شناسید که توانسته باشد با بودجه های مصرفی کلان خود، این تکنولوژی را در سطح کشور نهادینه کرده باشد؟سئوالات و افکار زیادی در ذهن هرکارآفرین ایرانی وطن پرست و مؤمن در این زمینه وجود دارد که انشاءا... دراین سری مقالات به تحلیل عوامل و موانع موجود آن خواهیم پرداخت.ابتدا باید به بررسی عملکرد سازمان های متولی دولتی در این خصوص پرداخت . بر اساس قانون تنها سازمان متولی این بحث سازمان انرژیهای نو(سانا) است که از سال 1374(تا این تاریخ 14 سال!) کار خود را شروع شروع کرده است.هدف از تاسیس این سازمان دولتی صد در صد توسعه کاربرد انرژی های حاصل از منابع تجدید پذیر بوده است.
ماموریت این سازمان براساس اطلاعات سایت خود عبارت است از :
"کمک به پایدار سازی و تنوع بخشی منابع انرژی ، توسعه ظرفیت ها و کاهش هزینه های دراز مدت نظام تولید انرژی و صیانت از محیط زیست و منابع انرژی تجدید پذیر کشور از طریق مدیریت منابع انرژی تجدید پذیر انرژی و مدیریت گسترش تولید و مصرف انرژیهای نوین در کشور با تمرکز بر حداکثر سازی مشارکت خصوصی"
حال باید عملکرد این تنها سازمان دولتی بدون رقیب را واقع بینانه تر بررسی نمود که چقدر در راستای انجام این مدیریت خود موفق بوده است. سئوال حتماً برای شما خواننده عزیز هم مطرح خواهدشد که آیا در یک کشور 75 میلیون نفری بایستی تنها یک سازمان و یک هئیت مدیره آن متولی این ماموریت بزرگ باشند؟آن کشور های توسعه یافته از همین راه رفته اند که موفق شدند، اگرموفق شدند پس چرا ما نشده ایم؟
اگر این تنها راه نیست، پس چرا ما اصرار به پیمودن این راه را داریم؟چرا سرنوشت یک کشور در راستای توسعه کاربرد انرژیهای تجدید پذیر در گرو عملکرد تنها یک سازمان دولتی باشد؟چرا حمایت های توسعه ای در بخشهای متفاوت منابع انرژی تجدید پذیر توسط چندین سازمان صورت نمی پذیرد؟چرا یک سازمان دولتی خود عهده دار تحقیق و خرید و اجرا شده و نتایج آن نه تنها برای سایر کارآفرینان و محققان کشور بلکه برای مردم عادی نیز هم هنوز چندان روشن نمی باشد؟چرا یک سازمان دولتی متولی، خود اقدام به تاسیس یک شرکت تعاونی کرده که عهده دار ماموریت ها یی شود که بخش خصوصی آنها را به مراتب بهتر و ارزان تر و سریعتر به انجام میرساند؟چرا حمایت های توسعه ای( وام های حمایتی) به این تعاونی تعلق گرفته لاکن سایر مراکز تحقیقاتی خصوصی که با هزینه های شخصی خود وارد صحنه تحقیق و تولید شده اند، شامل این گونه حمایت ها نمی شوند؟!!چرا کسی سئوال نمی کند از این سازمانی که تنها سازمان متولی توانمند سازی شرکت های فعال در تحقیق انرژیهای تجدید پذیر کشور بوده اید، بعد از 14 سال هزینه بر دوش ملت، تنها توانسته اید یک شرکت را چنان توانمند کنید که لیاقت دریافت گواهی نامه از طرف شما شده است و چون تنهاآن شرکت توان و قدام یافته است، لاجرم بیشتر در مناقصات و امور اجرایی خود از آن شرکت استفاده می کنید؟؟
آیا روند توسعه و حمایت در سایر کشور ها نیز چنین است؟
آیا 14 سال سعی و خطا برای ارزیابی عملکرد یک چنین تفکر سازمانی کافی نمی باشد که باز هم ادامه راه را به همین صورت طی کنیم؟
قطعاً شما ازفعالیت ها و عملکردهای نهادها، انجمن های علمی فعالی نظیر انجمن علمی انرژی خورشیدی ایران، مراکز تحقیقاتی بخش خصوصی و کارآفرینان فعالی که در این خصوص اقدام به فعالیت می کنند، چیزی نشنیده اید. چه مرجعی بایستی عهده دار این کار در کشور باشد؟
در این بخش از تحلیل، تنها به بیان این چند سئوال گذشت و در شماره های روزهای شنبه هر در پی یافتن راه کار اجرایی بهبود صحنه فعالیت برای کارآفرینان فعال کشور در این شاخه از فعالیت حیاتی کشور خواهیم بود.
داود فدایی
نائب رئیس انجمن انرژی خورشیدی ایران
رئیس موسسه تحقیقاتی فناوران خورشید پژوه
عضو هئیت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر