03/09/1388
در محيط امروزي كسب و كار، واژه استرس واژه‌اي آشنا براي همه مردم و تكيه كلام بسياري از ماست. هر فردي در هر مقام و رده‌اي با نوع خاصي از استرس دست و پنجه نرم مي كند و اين موضوع چنان جدي شده است كه هر ساله مقاله‌ها، كتابها، دوره‌هاي آموزشي و سخنراني هاي بسياري به مديريت استرس و ارائه راهكارهايي براي كاهش آن اختصاص مي يابد.در اين ميان مديران عامل به عنوان مسئول ترين و پاسخگوترين فرد در هر سازمان و كسب و كاري، با شرايط استرس‌زاي ويژه‌اي روبه‌رو هستند.

اين استرس‌ها از چه منابعي سرچشمه مي گيرند؟
درنظرسنجي كه از مديران عامل چند شركت آمريكايي به عمل آمد، آنها منابع استرس مديران عامل را به سه دسته عمده تقسيم مي كنند: 1. شتاب زندگي كاري، 2. فشار كوچك سازي كسب و كار (در شرايط بحران امروزي) و 3. انزواي اجتماعي.
اما در رويارويي با اين سه منبع استرس چه مي توان كرد؟
1. شتاب زندگي كاري: مديران عامل بيشتر وقت خود را به شركت در جلسات اختصاص مي دهند؛ جلساتي كسل‌كننده و بي نتيجه كه نفس حضور در آنها عامل استرس است. در اين باره مي توان توصيه كرد كه مديران عامل، دست كم يك تا دو ساعت زمان خالي به خود اختصاص دهند؛ زماني كه هيچ جلسه‌اي در آن برپا نمي‌شود و مدير مي تواند در اين زمان به بازيابي ذهني و روحي خود بپردازد.
2. فشار كوچك سازي كسب و كار: به نظر مي رسد كه در شرايط اقتصادي اخير، كوچك سازي كسب وكار، يك راهكار لازم الاجرا براي همه سازمانهاست و مديران را از اين واقعيت گريزي نيست.تصور كنيد زماني را كه يك مدير ارشد بايد نامه بازخريد يك كارمند را امضا كند، چه استرسي به اين مدير وارد خواهدشد. آيا راه فراري ازاين مهلكه هست؟ شايد ارتباطات انساني مستحكم‌تر و گفتگوهاي رودررو و ابراز همدردي و هم‌حسي كمي از استرس مديران بكاهد.
3. انزواي اجتماعي: انسان موجودي اجتماعي است كه اگر فعاليتهاي روزانه او از حالت تعادل خارج شود، دچار حس افسردگي مي شود. در اين ميان مديران عامل به دليل مشغله بسيار زياد، طبعا از محيط واجتماع فاصله مي گيرند و به افراد منزوي تبديل مي شوند.شايد اصلاح برنامه كاري و مديريت صحيح‌تر زمان، اين فرصت را به مديران بدهد كه مقداري از زمان خود را به مناسبات اجتماعي اختصاص دهند؛ چيزي كه به اندازه نان شب واجب است.دكتر داگلاس مك كن، كه سالها مشاور شركت مايكروسافت بوده است، بر اين باور است كه دنياي رؤسا، دنياي پر از پيچيدگي، عدم قطعيت و ابهام است و مديران در هر لحظه با فرصتها و تهديدهاي بسياري رويارو هستند. آنها مي دانند كه يك تصميم آنها مي تواند به قيمت بقا يا فناي كسب و كار و همچنين شهرت يا بد آوازگي خودشان تمام شود.او همچنين مي گويد: گاهي مديران نمي دانند كه منبع اصلي استرس آنها كجاست. شايد درحالي كه يك مدير با يك مشكل سازماني در جنگ است، او گمان مي كند كه اين مشكل سازماني، علت تنش اوست، اما درحقيقت يك مسئله خانوادگي باعث تنشهاي دروني براي اين مدير بوده است. پس كمي مكث و درنگ پيش از مواجهه با شرايط به مديران كمك مي كند تا مسائل را از هم تفكيك كنند و در برابر هر مسئله، واكنشي متناسب با آن بروز دهند.يك پرسش: آيا هنوز آرزو داريد به دنياي پراسترس مديران عامل وارد شويد؟