28/08/1388
امروز كمتر ساختمان در حال ساختي در تهران پيدا مي‌شود كه كارگر افغاني در آن حضور نداشته باشد. ديگر حضور افغان‌ها در شهر براي ما عادي شده ‌است و ما كم‌كم اهالي كشور همسايه شرقي را به عنوان اعضاي جامعه خودمان پذيرفته‌ايم. با اقدامات حمايتي مانند اجازه اقامت بلند مدت، تحصيل و كار، مهاجران افغان در ايران براي خود زندگي تشكيل داده‌اند و چنان خود را با جامعه ايراني عجين كرده‌اند كه ديگر سخن از خروج آنها به حاشيه رفته ‌است. به گزارش ايسنا، شايد سال‌ها پيش كه هنوز مشكل بيكاري در كشور چندان بروز نكرده بود، حضور افغان‌ها براي كار خيلي به چشم نمي‌آمد، اما امروز كه بيكاري به شدت در ميان جوانان نمايان شده و خيلي‌ها حاضرند براي امرار معاش خود به خيلي كارها اقدام كنند،‌ حضور كارگران افغاني در مشاغل هر چند دست پايين، براي برخي حساسيت‌برانگيز شده‌ است. البته اين را هم بايد گفت كه مشاغل اشغال شده از سوي افغان‌ها از جمله كارگري ساده و كارگري ساختمان، كمتر مورد اقبال جوانان جوياي كار ايراني است، ضمن اينكه افغان‌ها حاضرند اين كارها را با دستمزدي به مراتب كمتر از كارگر ايراني انجام بدهند. به گفته رييس سازمان كار و امور اجتماعي استان تهران، اتباع بيگانه هم اكنون 300 هزار فرصت شغلي را در استان به خود اختصاص داده‌اند كه البته تنها 100 هزار نفر از اين افراد از طريق سازمان كار داراي مجوز فعاليت هستند و بقيه به طور غيرقانوني فعاليت مي‌كنند. شايد اين سوال براي شما همه پيش بيايد كه با وجود بيكار بودن تعداد زيادي از هموطنان ايراني، چرا سازمان كار به غير ايراني‌ها مجوز اشتغال مي‌دهد؟ اين همان چيزي است كه عليرضا مظهري، رييس سازمان كار تهران با آن مخالف است و درباره آن مي‌گويد: سازمان كار به عنوان يك نهاد كارشناسي معتقد است كار كردن اتباع بيگانه به صلاح كشور نيست و باعث حذف هموطنان داراي موقعيت كار مي‌شود، اما به هر حال مجري مصوبات دولت است و به همين دليل به اتباع بيگانه مجوز كار مي‌دهد. مديركل هدايت نيروي كار و كاريابي‌هاي داخلي و بين‌المللي وزارت كار و امور اجتماعي هم با بيان اينكه خروج نيروهاي بيگانه غير مجاز مشغول به كار در داخل كشور، تاثير زيادي بر كاهش نرخ بيكاري دارد، مي‌گويد: در حال حاضر تا 300 هزار نفر افغاني در كشور داراي مجوز ورود و اشتغال هستند، اما بخش ديگري از افغان‌ها در كشور به صورت غير قانوني كار مي‌كنند كه قاعدتا بايد با آنها برخورد قانوني شود، چون اين گونه كار كردن در هيچ جاي دنيا پذيرفته نيست. با اين كه حضور نيروي‌هاي افغاني براي كار در ايران باعث شد علاوه بر اشغال فرصت‌هاي شغلي، برخي مباحث در زمينه ناگواري‌هاي اجتماعي نيز بروز كند، اما وزير كار دولت دهم درباره اين قشر نظر ديگري دارد. عبدالرضا شيخ‌الاسلامي در پاسخ به سوالي مبني بر اينكه با وجود مشكل بيكاري در كشور، چرا از فعاليت اين افراد جلوگيري نمي‌شود و براي آنها مجوز كار صادر مي‌شود، مي‌گويد: ما با فعاليت اتباع بيگانه به صورت غير قانوني مخالفيم، اما سوال اينجاست كه اگر قرار است افرادي طبق ضوابط مجوز كار دريافت كنند، چرا بايد مخالف ادامه كار آنها باشيم؟ چرا كه دريافت مجوز كار طي فرآيندي به تصويب رسيده و اين كار در همه دنيا نيز انجام مي‌شود. او مي‌افزايد: اسپانيا با نرخ بيكاري 22 درصد و ايتاليا نيز با نرخ بيكاري مشابه همچنان از اتباع بيگانه استفاده مي‌كنند. حتي در آمريكا نيز با نرخ بيكاري بالا در حال حاضر سه ميليون ايراني مشغول به كارند، پس بايد پرسيد چرا آنها اتباع بيگانه را از كشور بيرون نمي‌كنند؟ شيخ‌الاسلامي با تاكيد بر اينكه موضوع فعاليت اتباع بيگانه در مقياس‌هاي فرهنگي و انساني مي‌گنجد و به روابط كشورها نيز مرتبط است، تصريح مي‌كند: اين را هم نبايد ناديده بگيريم كه اتباع بيگانه در كشور ما اغلب كارگر ساده هستند و كارهايي انجام مي‌دهند كه خيلي از ايراني‌ها حاضر به انجام آن نيستند. وزير كار با بيان اينكه در مسائل اقتصادي بايد پيش از حذف پارامترها به دنبال جايگزين آنها باشيم، مي‌گويد: بدون شك با حذف كارگران افغاني فرصت‌هاي شغلي در كشور ايجاد مي‌شود، اما هزينه نيروي كار به شدت افزايش خواهد يافت و شوك قيمتي پس از بيكار شدن كارگران افغاني ايجاد خواهد شد. وي به موضوع تشكيل خانواده توسط بسياري از اتباع بيگانه در كشور اشاره و خاطرنشان مي‌كند: حذف كارگران افغاني كه داراي همسر و فرزند ايراني هستند، مي‌تواند تبعات اجتماعي زيادي به همراه داشته باشد، بنابراين نمي‌شود اين موضوع را تنها از يك بعد نگاه كرد بلكه بايد همه جوانب آن را در نظر گرفت. شيخ‌الاسلامي به دوران استانداريش در هرمزگان اشاره كرده و با بيان اينكه در مقطعي قرار شد كارگران خارجي در استان اجازه فعاليت نداشته باشند، مي‌گويد: آن زمان موقع برداشت گوجه فرنگي بود. به محض اينكه اين تصميم اعلام شد، همه باغداران جلو استانداري تجمع كردند. آنها مي‌گفتند اگر كارگر افغاني با دستمزد ساعتي هشت هزار تومان نباشد، كارگر ايراني با ساعتي 20 هزار تومان كار برداشت گوجه فرنگي را انجام مي‌دهد و اين به ضرر باغداران است. بديهي است كه حضور كارگر افغاني در كارگاه‌هاي توليدي و ساختمان‌ها مي‌تواند به سود توليد‌كننده‌ها باشد و قيمت تمام شده محصول را با وجود مزد كم اين افراد، كاهش بدهد، اما نبايد از اين نكته هم غافل شد كه تنها در تهران، به گفته رييس سازمان كار استان،‌ تعداد افاغنه مشغول به كار تقريبا با تعداد بيكاران تهراني برابر است! شايد بتوان با كنترل كارگران خارجي غيرمجاز، فكري به حال بيكاران ايراني كرد.