16/08/1388
نويسنده:سيدنبي اله حسيني

امروزه كارآفريني بعنوان عنصرحيات آفرين ودگرگوني بخش ونيزعامل تغييردرتجديدساختارجوامع مي رودتادرسازگاري وتعامل باتحولات عميق وشتابان عصرشگفت آوراطلاعات وارتباطات ودرراه ارتقاء ورشدجهشي شاخص هاي توسعه اي ملت هادرجايگاه يك عامل رقابتي نقش بارز وارزنده اي راايفانمايد.
كارآفرينان درمقام انسان هاي متعالي،جوامع راازركودوايستايي،خمودگي وسستي رهانيده وبسوي پويايي،حركت،انسجام وتوسعه ي متوازن رهنمون مي سازند.آنان همچنين براي سازمان ها،بنگاه ها،اجتماعات وكشورها مزيت آفرين بوده ودراعتلاوترقي انسان هاي ديگرودرجهت تامين آسايش ورفاه،خوشبختي ورفع نيازهاي اساسي جوامع خودازهرگونه كوشش وتلاشي فروگذارنمي باشند.بامطالعه درويژگي ها وخصايص رواني ورفتاري آنان به بسياري ازعناصرتعالي آفرين همچون:توفيق طلبي،سخت كوشي،همت والا،اراده قوي،مسئوليت پذيري وتعهددرقبال جامعه،آينده نگري،برخورداري ازروح متعالي ،شيفتگي نسبت به كاروتلاش،ايثاروفداكاري وبسياري ازشايستگي هاي ديگرمي رسيم كه لازمه بقا ودوام اجتماعات بشري بوده وتوسط آنان تقديم جامعه مي گردددرحالي كه آنان چشم داشت هيچگونه پاداشي رااز جامعه ندارند.آنان همچنين ازطريق خلاقيت ونوآوري وشناسايي فرصت هاي ارزشمندمحيطي وازراه خلق ارزش،فوايد بي شماري راعايد انسان هاي نيازمند وجوامع بشري مي نمايند.اينك كه جامعه ترقي وپيشرفت،آسايش ورفاه وامنيت وخوشبختي ابناء وآيندگان خودرا مديون ومرهون تلاش بي وقفه آنان مي داند،اين پرسش مطرح است كه آيا سايرين وآحاد وگروه هاونهادهاي جامعه درقبال عظمت وافتخار آفريني هاي بيشماركارآفرين چه مسئوليتي را بعهده خواهندداشت ودرقبال حجم عظيم كارهاي آنان چه واكنشي رابايدبروز دهد تا به اندازه اي هرچند اندك دين خودرابه آنان ادا نمايد؟ قطعابديهي ترين پاسخ به اين سئوال اين خواهدبود كه جامعه به معناي كلي خودونهادها وسازمانها بطور اخص وظايف ومسئوليت هاي بس خطيري دربرابرانبوه خدمات كارآفرينان بردوش دارند.ابتدااينكه آنان بايد به اين پنداشت دست يابند كه كارآفرينان تافته هاي جدابافته ازجامعه نبوده بلكه افرادي هستند ازآن جامعه وبرخواسته ازمتن آن.آنان كساني هستندكه نيازدارند تاتوسط ديگران درك شوند،وبايدامكان رشدوشكوفايي آنان توسط جامعه فراهم گرديده تاآنها بتوانندازپس مسئوليت هاي خطيروحساس كه همانا فعاليت هاي كارآفرينانه است به نحو مطلوب وايده آل برآيند.جامعه بايد اين قبيل افراد را بمانند سربازان شجاع خط مقدم عرصه نبرد با جهل وفقر وذلت پنداشته ودرراه حمايت ازآنان ازهيچگونه كوششي فروگذارننمايند.كمترين كاري كه جامعه مي توانددربرابرآنان انجام دهد پذيرش آنان بعنوان عوامل شكوفاساز ونوآفرين مي باشد.اما بامروري به عظمت كار كارآفرينان وزحمات زيادي كه آنان درراه توسعه جامعه متحمل مي گردند وتعهدبالايي كه نسبت به درخشش جامعه درآينده دارندافراد وگروه هاي موجود درجامعه دركليه سطوح منجمله خانواده گرفته كه بنيادي ترين نهاداجتماعي وموسس وهسته اصلي جامعه تلقي ميگرددتانهادهاي آموزشي،پژوهشي وپرورشي وسازمان هايي كه به هرنحوي ازانحاي ممكن مي توانندزمينه ساز حركت وجوشش وخيزش فعاليت هاي كارآفرينانه باشندودراين راه پاپيش نهند وآنان رادرراه تحقق آرمانها واهداف عاليه شان ياري نمايندچراكه آنان نيازمند آنند تاازسوي جامعه وهمكيشان وهمنوعان خود مورد پذيرش وقبول واقع گردند. جامعه امكانات ومنابع لازم رادراختيارشان قراردهد،موانع ومحدوديت هاي احتمالي راازپيش روي آنان برداردوازنظرروحي ورواني مشوق آنان باشدتاحاصل اين تعامل وهمفكري وهم افزايي بصورت دستاوردهاي بي بديل كارآفرينانه سرانجام به خودجامعه برگردد.
بنابراين مسئوليت جامعه درقبال زحمات وتلاش هاي كارآفرينانه بشرح ذيل مي باشد:
1-پذيرش آنان بعنوان عاملان تغيير وتعالي جامعه ودرك اين مفهوم كه كارآفرينان عامل پيشرفت ،توسعه وتحول جامعه هستند وجزسعادت وشكوفايي همنوعان خودسودايي درسر نمي پرورانند كه اين خود باعث مي گردد تاآنان خودرامنفردازاجتماع ندانسته وبراي خودپايگاه وجايگاهي رادربين آحادجامعه متصور گرديده ودل به كاردهند.
2- قدرداني وسپاسگزاري جامعه ونهادهاي مدني اززحمات وتلاشهاي خلاقانه كارآفرينان برهمگان فرض بوده وجامعه بايد آنان رابه مانند افراد موثر،تلاشگر،ارزشي ارج نهاده وبه خدمات آنان پاداش درخور و فاخر دهد اين امرباعث خواهد شد تا آنان ازكاركردهاي خود احساس رضايت نموده وسعي درگسترش دامنه ي فعاليت هايشان داشته باشند.
3- حمايت هاي روحي،معنوي وفكري ازافراد كارآفرين:كارآفرينان به جهت اينكه درفعاليتهاي نوآورانه ومخاطره آميز وارد مي شوند به همان اندازه كه درمعرض ريسكهاي مالي هستندازجهت روحي ورواني نيز بشدت آسيب پذيربوده وممكن است متحمل صدمات وضربات جبران ناپذير گردند بنابراين لازم است افراد وگروه هاي موجوددر جامعه همواره مواظب روح لطيف وروان ظريف آنان بوده ودرلحظات سخت كار وتلاش وبه گاه حادثه از هرطريق ممكن حمايت هاي روحي ومعنوي لازم راازآنان بعمل آورند.درهمين راستا جامعه بايد اجازه اشتباه كردن ولغزش وخطا وشكست راجزيي از فرايند كارآفريني دانسته واز هرگونه شماتت وارزيابي وقضاوت دراين مورد حذرنمايد تا آنان جرات ادامه مسير راپيدانمايند.
4- حمايت هاي گسترده مادي ازكارآفرينان:اكثر آنان منابع مادي لازم براي عملياتي نمودن ايده ها ونوآوري هاي خودراندارند واگر نباشد كمك ها ومساعدت هاي جامعه همه ي آن افكار وبرنامه هاي مترقي آنان درنطفه عقيم خواهدماند پس لازم است ايده ها وفرصتهاي نوآورانه ي آنها توسط جامعه درك گرديده وحمايتهاي مالي درراستاي تامين منابع سرمايه اي از طرحه اي آنان بعمل آيد.
5- حمايت هاي نهادي وسازماني:حمايت نهادي بالاخص درسه زمينه مهم آموزشي وپژوهشي ومشاوره اي براي كارآفرينان نظير تدارك واختصاص مراكز رشد وانكوباتورهاي تجاري،ترويج ونهادينه سازي فرهنگ كاروكارآفريني براي آنان وحمايت هاي قانوني ونيز رفع موانع نهادي درپيشبرد اهداف آنها بالاخص بايدازجانب نظام حكومتي وحاكميتي وهمچنين نهادهاي غيردولتي اعمال گردد بنابراين وجوددولت كارآفرين وحضور حاميان پروپاقرص براي آنان اصولا جزو چرخه ي فعاليت كارآفريني بوده واين موضوع بقدري حايز اهميت وحساس است كه بدون وجود آن چرخه ي فعاليت كارآفريني ناتمام وناكامل بوده وعملا ممكن است دربسياري از زمينه ها آن فعاليت ها قابل نضج گرفتن وبه ثمرنشستن نباشد.
6- ترجيح جامعه در انتخاب نهاده ها وفرآورده هاي كارآفرينان درتامين نيازهاي خوددر مقابل وجود سايرفرآورده ها،توليدات،محصولات،كالاها وخدمات ميتواند عامل مهمي درارتقا وتوسعه كسب وكارهاي كارآفرينانه بشمارآيد.
7- نقش بسيارراهبردي وحياتي مجامع علمي وآكادميك بعنوان مغز متفكر وچشم بيناي جامعه وبعنوان پيوندگاه علم وصنعت ميتواند نقش بي بديلي درراستاي ايجاد موج عظيم كارآفريني واستقرار "نهضت ملي كارآفريني "درجامعه ايراني تلقي گرديده ودراين بين نقش بسيارارزنده دانشگاه جامع علمي –كاربردي بعنوان "دانشگاه كارآفرين "مي تواند بسي راهگشا ومهم پنداشته شود.درخاتمه يادآوري مي گردد،اساس فرايندكارآفرينانه حول محور جامعه ي كارآفرين،دولت كارآفرين،نهادهاي مدني كارآفرين وبويژه دانشگاه ها ومراكز پژوهشي كارآفرين مي باشد وتنها دركنار حمايتهاي آنها وتعامل با كارآفرينان فعاليت هاي كارآفرينانه قابل پيگيري وانجام ميباشد.