05/08/1388
نيمي از نيروي کار جهان در مشاغل بي ثبات و ناامن مشغول به کار هستند، بطوري که مشاغل دستمزدي به تنهايي پاسخي براي زدودن فقر نيستند.براساس گزارش آرمان هاي توسعه هزاره سال 2008 ميلادي که ديروز از سوي دفتر سازمان ملل متحد در تهران انتشار يافته است، ريشه کني فقر و گرسنگي شديد آرمان نخست توسعه هزاره است که تا سال 2015 ميلادي بايد تمام کشورهاي جهان، به آن سو گام بردارند.
افزايش قيمت نفت از سال 2002 ميلادي گرچه براي منطقه جنوب صحراي افريقا و نيز غرب آسيا و امريکاي لاتين مطلوب بود اما اين افزايش براي کشورهاي واردکننده مواد نفتي، رشد بيشتر فقر را بدنبال داشت.
افزايش قيمت مواد غذايي همچنين در سال هاي اخير بازتاب نامطلوبي براي کشورهاي واردکننده اين مواد به همراه داشت. کشورهاي فقير بعلت افزايش قيمت يادشده با پيامد هاي دشوار گرسنگي بيش از گذشته، مواجه شدند.
بررسي ها نشان مي دهد، حدود 100 ميليون نفر که در فقر مطلق بسر مي برند در کشور هاي جنوب صحراي افريقا و غرب آسيا، زندگي مي کنند.شکي نيست که افزايش قيمت مواد غذايي در جهان بر ديگر عرصه هاي زندگي تاثير دارد به گونه اي که توان آنها را در تهيه ديگر کالاهاي ضروري، با مشکل مواجه خواهد کرد.
يکي از اهداف مهم تحقق آرمان نخست هزاره توسعه دستيابي به اشتغال کامل، توليدي و کار شرافتمندانه براي زنان و مردان در جوامع مختلف است اما بطور يقين اشتغال کامل براي تمام افراد که در سنين مختلف فعاليت قرار دارند، غيرمحتمل است. بدون اشتغال بهره ور براي همه، کاهش فقر ميسر نخواهد شد و در نتيجه نخستين آرمان توسعه هزاره محقق نمي شود.اشتغال، مهمترين رکن در کاهش فقر و گرسنگي است. بررسي ها نشان مي دهد هم اکنون 55 تا 75 درصد افرادي که در سنين فعاليت هستند به کار اشتغال دارند. اين نسبت براي زنان کمتر از 25 درصد است. متاسفانه اين نسبت در ايران براي زنان کمتر از 20 درصد گزارش شده است.
در کشورهاي شرق آسيا نسبت اشتغال به جمعيت جوان و ساير اقشار جمعيت تفاوت چشمگيري وجود دارد. ضمن فرار از بيکاري شديد جوانان که در ساير مناطق وجود دارد، جوانان شرق آسيا بجاي اينکه با تحصيل علم براي آينده خود سرمايه گذاري کنند، کار مي کنند.براي ميليون ها انسان در جهان کنوني، داشتن يک شغل بر رهايي از فقر تاثير چنداني ندارد زيرا حقوق ناچيزي دريافت مي کنند که فقط موجب ادامه بقا آنها مي شود.
بررسي ها نشان مي دهد، يک سوم کارگران فقير (کارگراني که کمتر از يک دلار در روز دستمزد دريافت مي کنند) در منطقه جنوب صحراي افريقا، زندگي مي کنند.شکي نيست بدون افزايش بهره وري از تعداد فقيران کارگر کاسته نخواهد شد. طي 10 سال گذشته در جنوب و شرق آسيا و جامعه کشورهاي مستقل مشترک المنافع بهره وري تا حداقل چهار درصد، در حال افزايش است.کارشناسان سازمان ملل معتقدند: مشاغل دستمزدي به تنهايي پاسخي براي فقر نيست.مشاغل بايد ميزان خاصي از امنيت را تامين کنند. نسبت نيروي کار در جهان که با اشتغال آسيب پذير امرار معاش مي کنند به آهستگي کاهش يافت و از 53 درصد در سال 1997 ميلادي به 50 درصد در سال 2007 ميلادي، رسيده است.هدف ديگر آرمان نخست توسعه هزاره به نصف رساندن نسبت افرادي است که از گرسنگي رنج مي برند. برآوردها نشان مي دهد تعداد کودکان زير پنج سال که دچار سوء تغذيه هستند از 33 درصد در سال 1990 ميلادي به 26 درصد در سال 2006 ميلادي، کاهش يافته است.برآوردهاي آماري حاکي از آن است تا سال 2006 ميلادي 14 ميليون کودک کماکان در کشورهاي در حال توسعه دچار کم وزني بودند با توجه به اينکه سوء تغذيه در کودکان زير پنج سال نمايانگر ميزان گرسنگي در کل جمعيت است.کشورهاي شرق آسيا بويژه چين موفق شد بين سال هاي 1990 تا 2006 ميلادي تعداد کودکان کم وزن خود را به نصف تقليل دهد اما عليرغم بهبودهاي حاصل شده از سال 1990 ميلادي حدود 50 درصد کودکان در جنوب شرق آسيا، دچار کم وزني هستند.کم وزني کودکان زير پنج سال در حالي است که اين ميزان براي کودکان دختر بيش از پسران است. همچنين کم وزني کودکان در مناطق روستايي بيش از مناطق شهري مشاهده مي شود.
آرمانهاي توسعه هزاره تا سال 2015 ميلادي بايد محقق شود اما اکنون که حدود يک دهه از اين خواست مهم در جهان مي گذرد اهداف يادشده تا چه ميزان تحقق يافته است که در 6 سال آينده بايد منتظر تحولي عظيم بود.
فقر و نابرابري در برخي از کشورهاي فقير آنچنان گسترده است که شايد بتوان گفت نياز به عزمي دارد که تنها از سر وظيفه حاصل نمي شود بلکه اين مهم وجدان هايي را مي طلبد که به رستگاري تمام انسان ها اعم از شهري و روستايي، سياه و سفيد، فقير و غني، مرد و زن، پير و جوان و در نهايت بشريت، اعتقاد داشته باشد.