06/07/1388
نويسنده : جعفر ممي زاده.
شرايط اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي امروز جامعه به گونه اي است كه حل مشكلات، تنگناها و الگوها و راه حل هاي جديد و متفاوتي را مي طلبد فضاي حاكم بر طرح ساماندهي اقتصادي كشور در برگيرنده دغدغه هاي جدي و غير قابل انكاري است كه هر گونه ترديد و عدم تحرك در پرداختن به آنها آثار زيانباري براي جامعه ما دارد. تركيب جمعيتي جوان كشور، ضرورت ايجاد فرصت هاي شغلي و كاهش نرخ بيكاري و نيز روند مستمر كاهش بهاي نفت عواملي هستند كه موجب مي شود تا سياستگذاران و تصميم گيرندگان كلان كشور به فكر بهره برداري بهينه از منبع ارزشمند انساني باشند، تا افراد متحول و مبتكر بتوانند اقتصاد جامعه را از حالت سكون خارج ساخته و در راستاي پاسخگويي به نيازهاي (انساني-اجتماعي و تكاملي) منشا تحولات عظيمي گردند. دنياي امروز، عصر دانايي و بينش است و هر كه متفكرتر باشد متحول تر است ودر نهايت موفق تر، تجارب ساير كشورها نيز نشان مي دهد كه آنهايي كه بيشتر به فكر متكي بودند تا به ذخائر زير زميني (نظير نفت و گاز) در بلند مدت موفق تر و سرافرازتر بوده اند. نمونه اين كشورهاژاپن، آلمان، انگليس و فرانسه را مي توان نام برد. اكنون در عرصه جهاني، افراد خلاق، نوآور، نوساز و مبتكر به عنوان ( كارآفرينان) منشا تحولات بزرگي در زمينه هاي توليدي و خدماتي شده اند كه از آنها به عنوان قهرمانان ملي ياد مي شود. چرخهاي توسعه همواره با توسعه كارآفريني به حركت درمي آيد. اكنون بايد عرصه هاي مختلف كارآفريني در برابر نسل جوان كشور گشوده شود. متاسفانه در كشور ما به دلايل گوناگون به آموزش و پرورش كارآفريني و ترغيب افراد بالقوه كارآفرين و نوآور چندان توجهي نشده است. كارآفريني فرآيندي است كه نقش حياتي در تداوم رشد و توسعه ملي و حتي اقتصادي جهاني ايفا مي كند، فلذا بر كارگزاران و سياستمداران دولت است كه با ايجاد بستر و جو مناسب و حمايتهاي منطقي اعم از مادي، معنوي، فرهنگي، تحقيقاتي و علمي، همچنين برداشتن موانع موجود بر سر راه جوانان كارآفرين زمينه رشد آنها را در اقتصاد بيمار جامعه فراهم آورده، مقدمات متحول كردن نظام اجتماعي، فرهنگي، سياسي و اقتصادي را ايجاد نمايد. كارآفريني: سابقه مفهوم كارآفريني در دانش امروزيبه دويست سال پيش برمي گرددو اولين كسي كه مساله را مطرح كرد فردي بود به نام( كانتيلون )، اما اين واژه در ورود به ادبيات مديريت و اقتصاد تغييرات زيادي را به خود گرفته و از رشد تكاملي برخوردار بوده است. يكي از تعريفهاي جامع در مورد كارآفريني را متفكري اقتصاددان به نام ( شومپيتر ) ارائه كرد. او مي گويد كارآفرين كسي است كه نوآوري خاص داشته باشد. اين نوآوري مي توانددر ارائه يك محصول جديد، در ارائه يك خدمت جديد، در طراحي يك فرآيند نوين و يا نوآوري در رضايت مشتري و ... باشد. وي اين مهم را با مفهوم جديد (تخريب خلاق ) مطرح مي كند.بطور كلي از ديد اقتصاد داناني نظير شومپيتر، كارآفريني جوهره اي است كه فرد كارآفرين و نوآور در درون خود دارد و فرآيندي است كه در جهت چيزهاي نو به آنها توجه مي كند، و فرد كارآفرين كسي است كه در مقايسه با ديگران از نوآوري، خلاقيت و ريسك پذيري بالاتري برخوردار است.