آيا از شغل خود راضي هستيد؟
(652 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(418 بار خوانده شده است)
[1]01/05/1388
هر کدام از ما گاهي اوقات از خود ميپرسيم که چرا ايـن همه وقت، انرژي و تخصص را بـه شـغل فعلي خوداختصاص دادهايم و بعد فکر ميکنيم که زمان تغيير فرارسيده و شروع ميکنيم به ورق زدن صفحات آگهيهاي استخدام و در بعـضي موارد نيز به فکر راهانداختن يک تجـارت شخـصي ميافتيم.
پيش از اين که برگه استعفاي خـود را امضا کنيد، ببينيد کـه آيا شغل شما به راستي نيازها و احتياجاتتان را برآورده ميسازد يا خير.
آيا همه چيز به مسائل مالي محدود مي شود؟
رضايت شغلي بندرت با مسائل مالي ارتباط پيدا ميکند،البته بايد توجه داشت که ميانگين بالاي حق الزحمه، تحمل شرايط دشوار شغلي را اندکي آسانتر ميکند. کارگران نصب پرچم در بزرگراهها و کارگران شهرداري که با کاميونهاي زباله جمع کن به پاکيزگي شهر کمک ميکنند، وظايف مهمي را به گردن دارند که شايد هيچ يک از ما خواستار انجام چنين اموري نباشيم. آنها به اين دليل شغل خود را رضايت بخش و قابل تحسين تصور ميکنند، زيرا ميدانند که چه نقش مهمي را در جامعه ايفا ميکنند.
فرصتهاي موجود براي پيشرفت و بروز استعدادها در هر اداره و نهادي تاثير بسزايي در رضايت شغلي کارکنان ميگذارد. هر چه فشار کاري کمتر باشد شرايط بهتر ميشود. هنگامي که شرايط براي پيشرفت و به رسميت شناخته شدن وجود داشته باشد، مقدار معيني فشار کاري قابل تحمل است.
مطابقت کارکنان با شيوه مديريت و ارزشهاي شرکت از ديگر فاکتورهاي کليدي در ايجاد رضايت شغلي است. پاداشهاي منصفانه، در نظر گرفتن حقوق و مزاياي مناسب و آرامش در محيط کار، توانايي اداره کارکنان را براي مديران افزايش ميدهد و به عنوان مشوقهايي براي رسيدن به رضايت شغلي به شمار ميروند.
آيا از رفتن به محل کار خود لذت ميبريد؟
هر روز صبح بايد بالاجبار از رختخواب بيرون آمده و آماده رفتن به محل کار خود شويد. اگر شغل خود را دوست نداشته باشيد انجام اين کار براي شما غير ممکن خواهد شد. اگر شب گذشته تا ديروقت بيدار نبوده، ولي هنوز هم با سختي از خواب بلند ميشويد. شايد در اين شرايط مغز و بدن شما بخواهند پيغامي را به شما برسانند. شرايط مناسب شغلي، همکاري خوب تيمي و انجام وظايفي که از آنها لذت ميبريد، بيدار شدن صبح شما را آسانتر ميکنند. احساس مسؤوليت پذيري که از طرف کارفرما به شما القا ميشود عامل موثرتري براي تشويق شما در رفتن به محل کار محسوب ميشود.
آيا انتظارات شما منطقي است ؟
اگر هنوز جزء تازه واردها هستيد نبايد انتظار حقوق و مزاياي هيات مديره شرکت را داشته باشيد. رها کردن شغل به اين دليل که مجبور هستيد به سختي کار کنيد و وقت آزاد چنداني نداريد، يک کار غيرمسؤولانه و نوعي بيتجربگي به حساب ميآيد. حتي اگر از تحصيلات عاليه برخوردار بوده و به اندازه کافي شور، اشتياق و انرژي در شما يافت ميشود براي پيشرفت و ترقي و بالارفتن از پلههاي نردبان زندگي شغلي بايد خود را نشان دهيد و تواناييهاي تان را به اثبات برسانيد.
رفتارها و تواناييهاي خود را به طور واقعي تخمين بزنيد و به اين دليل که تنها از شغل خود احساس رضايت نميکنيد از کار کردن دست نکشيد. بهتر است از منفي بافي دست بکشيد. اجازه ندهيد تا افکار منفي اطرافيان به ذهن شما نفوذ کند. اگر چنين اتفاقي روي دهد شما وارد يک چرخه منفي گرايي ميشويد.
آيا شغل تان مشوق و محرک شما در زندگي هست؟
هر کسي در مقابل تلاش روزانه خود انتظار پاداش دارد. اگر شما احساس ميکنيد که در کار روزانه خود هيچ گونه کار مفيدي را انجام نميدهيد از مديريت درخواست واگذاري مسؤوليتهاي بيشتري را بكنيد. کارفرمايان زيرک و مقتدر هميشه کارکنان خود را به امتحان کردن وظايف جديد و يادگيري مهارت هاي تازه تشويق مي کنند، حتي اگر امکان اشتباه وجود داشته باشد. از بين کارهايي که از انجام آنها لذت ميبريد براي انجام وظايف بيشتر پيشنهاد دهيد تا توانايي شما براي رسيدن به هدف افزايش پيدا کند.
منبع:برگرفته از وبلاگ هاي ايسنا
[ بازگشت به مقالات کارآفرینی [2] | صفحه اصلي بخش ها [3] ]