09/04/1388
٣٠ سال اختلاف در شاخص اميد به زندگي در اروپا و آفريقا
وزير بهداشت با اشاره به افزايش فاصله‌ها و نابرابري‌ها بين كشورها گفت: به عنوان مثال تفاوت متوسط درآمد سرانه در آفريقا و اروپا طي دو قرن گذشته از سه برابر ديروز به 25 برابر امروز تبديل شده است.
به گزارش ايسنا، دكتر كامران باقري لنكراني در مراسم افتتاحيه كميته فرعي تحقق عدالت در سلامت در آسيا كه در دفتر مطالعات وزارت امور خارجه برگزار شد، اظهار كرد: تفاوت در اميد به زندگي هم در اين دو قاره در دو قرن اخير از كمتر از 10 سال به بيش از 30 سال در پاره‌اي از نقاط رسيده است.
وي با بيان اينكه در شاخص مرگ و مير نوزادان و مادران باردار هم تفاوت‌هايي بروز كرده است، افزود: اين شاخص‌ها در برخي از نقاط دنيا 6 هزار و يا 2 هزار در يكصد هزار و ميانگين اين شاخص در برخي ديگر از نقاط دنيا زير10 در يكصد هزار و متوسط جهاني آن 200 در يكصد هزار است.
وزير بهداشت با بيان اينكه برخي از اين شاخص‌ها منحصر به كشورهاي فقير نبوده است، گفت: به عنوان مثال اميد به زندگي در برخي نقاط فقير كشورهاي توسعه يافته از ميزان اميد به زندگي كشورهاي در حال توسعه كمتر است. دكتر لنكراني با طرح اين پرسش كه چرا به رغم تلاشهاي جهاني برون دادها نگران كننده هستند، ادامه داد: هرچندريشه برخي از اين بي‌عدالتي‌ها به افزون خواهي پاره‌اي از قدرتها و كشورها و نقش آنان در چپاول ثروت ديگر كشورهاست اما بخش عمده‌اي از آن مربوط به سياست‌ها و برنامه‌هاي خود كشورهاست. وي با تاكيد بر اين كه بايد بين مديريت در فرآيند و مديريت بر فرايند توسعه تفاوت قائل شد، گفت: تفاوت مدرنيته و مدرنيزاسيون را بايد شناخت. آنچه در قرون معاصر در كشورهاي در حال توسعه ترويج يافته مدرنيزاسيون است كه معادل غربي شدن است. حال آن كه امروز به مدرنيته درون زا نياز است. فراموشي توانمندي دروني و بي توجهي به ضرورت بومي سازي و اكتفا به نسخه‌هاي بين‌المللي آثار سوء فراواني را در پي داشته كه هنوز از يادها نرفته است. لنكراني توضيح داد: هنوز آثار سوء توازن اقتصاد بانك جهاني در آمريكاي لاتين نمايان است كه به بهانه اصلاح ساختار جهاني طراحي شد و در عمل حمايت دولت از خدمات اجتماعي از بين رفت. پس سلامت، آموزش و توانمندي‌هاي جوامع تخريب شد و فاصله دولت و ملت افزايش يافت. وي افزود: ‌امروز از عدالت در سلامت بسيار صحبت مي‌شود و تاكيد بر اصل محوري همه برنامه‌ها سياست عدالت به ويژه عدالت در سلامت است و بايد گفتمان حاكم بر مجموعه فعاليت‌هاي توسعه‌اي كشورها باشد. وزير بهداشت با تاكيد بر اجراي عدالتي در چارچوب بومي و فرهنگ درون زاي هر ملت، گفت: ممكن نيست توسعه را بدون توجه به فرهنگ بومي كشور محقق كرد. قرارگيري افراد عادل در كنار هم به معناي برقراري عدالت نيست بلكه تحقق اين امر مستلزم اصلاح نظام اجتماعي و طراحي و اجراي نظام عادلانه است. لنكراني با اعتقاد به اين كه عدالت و توسعه فقط به معناي حداكثر سازي توليد نيست، افزود: سلامت همه جانبه و اعتلاي آگاهي و توانمندي تك تك افراد بايد مورد توجه قرار گيرد.
وزير بهداشت نمونه موفق اين امر را در جمهوري اسلامي ايران طي سه دهه پس از پيروزي انقلاب برشمرد و در ادامه اظهار كرد كه مايل به تبادل تجربيات اين كشور با ساير كشورهاي دنياست.
وزير بهداشت اين اجلاس را منتخب مردم كهن‌ترين قاره جهان دانست و يادآور شد: در دو قرن اخير، جهان شاهد تغييرات شگرفي بوده است و تمام كشورها از حركت رو به جلو در ثروت و رفاه برخوردار بوده‌اند و شاخص‌هاي سلامت در همه جاي دنيا رو به رشد بوده است اما در عين حال فاصله بين كشورها و نابرابري‌ها بين آنها نه تنها كم نشده است بلكه افزايش نيز يافته است.