31/02/88
در صورت توجه به سلامت شاغلان، ميزان ضرر و زيان وارد شده به آنها كاهش مي‌يابد و مي‌توان مدت بهره‌مندي از افراد متخصص و نيروي كار با تجربه و ماهر در كشور را افزايش داد. به گزارش فارس،اما در بسياري موارد اين مسائل در نظر گرفته نمي‌شود. صداهاي بلند، پرتوها، مواد راديو اكتيو، اشعه‌هاي ماوراي بنفش و مادون قرمز، روشنايي طبيعي، امواج مغناطيسي، گرما و سرماي محيط، مواد حساسيت‌زا و عوامل رواني و اجتماعي متعدد ديگر مي‌توانند سلامت كارگران را به خطر اندازند. اين عوامل، مي‌تواند مشكلات مختلفي از جمله سرطان‌ها، كاهش شنوايي، بيماري‌هاي تنفسي، اسكلتي ــ عضلاني، قلبي ــ عروقي، توليد مثلي و ناراحتي‌هاي پوستي و رواني را براي فرد ايجاد كند.هر يك از اندام‌هاي ما مي‌تواند در معرض نوعي از اين مشكلات قرار گيرد. آيا مي‌خواهيد بدانيد كار بدون رعايت اصول ايمني چه بلايي به سر شما مي‌آورد؟

ريه‌هاي بيمار
دستگاه تنفسي يكي از نقاطي است كه در معرض آسيب‌هاي شديد ناشي از محيط كار ناسالم قرار دارد. در كل دنيا حدود20 تا 30 درصد مردان (64 ــ 15 ساله) در طول زندگي كاري خود در معرض آسم و سرطان‌هاي ريوي هستند كه شايع‌ترين سرطان شغلي محسوب مي‌شود. تنفس دائمي ‌ذرات معلق موجود در محيط‌هاي بسته كه اكثرا در فضاي كارخانه‌ها رخ مي‌دهد، دومين علت بروز بيماري‌هاي تنفسي است.
يكي دو سال پيش وزارت بهداشت اعلام كرد حدود 30 كارگاه سيليس‌كوبي در يكي از استان‌هاي كشور فعال بودند كه هيچ كدام سيستم تهويه و كنترل آلودگي ناشي از سيليس را نداشتند به همين علت، بيشتر كارگران اين كارگاه‌ها بيمار بودند و حتي 11 كارگر آنها پس از ابتلا به سيليكوزيت جان خود را از دست داده‌اند.
متاسفانه تخريب بافت ريه بسيار آهسته صورت مي‌گيرد و به همين علت تا زماني كه آسيب جدي دامنگير فرد نشده است، عموما اقدام درماني صورت نمي‌گيرد. با توجه به سير مزمن بيماري و فقدان علايم تا مرحله استقرار بيماري، توجه به پيشگيري و كاهش تماس در كارگران نقش بسيار مهمي ‌در حذف اين بيماري‌ها دارد. زيرا در صورت استقرار بيماري در فرد، درمان خاصي وجود ندارد و در مواردي هم حتي با قطع تماس ممكن است، بيماري به سير خود ادامه دهد. معدن‌كاران، سندبلاسترها، كارگران ريخته‌گري، تونل‌سازان، كارگران استخراج سنگ، سراميك‌سازان، حكاكان سنگ، توليدكنندگان پودر سيليس، شيشه‌گران، سفالگران، سنگ‌زن‌ها و مشاغل در معرض ابتلا به بيماري‌هاي ريوي هستند.

كمرهاي خميده
ارگونومي ‌يعني تطبيق شرايط كاري با وضعيت جسماني فرد موضوع بسيار مهمي ‌در محل كار است كه بي‌توجهي به آن مي‌تواند كمردرد و مشكلات ديگري را به همراه داشته باشد.
بيشتر افراد بزرگسال حدود 8 ساعت يا يك سوم اوقات روز خود را به كار اختصاص مي‌دهند. از آنجا كه معمولا طي اين مدت وضعيت بدني ثابت و يكنواختي دارند يا به طور دائم در معرض آلاينده‌هاي محيطي هستند،‌ پس از چند سال مستعد ابتلا به انواع بيماري‌ها مي‌شوند. بنا بر اعلام وزارت بهداشت، 50 درصد كارگران ايراني وضعيت ارگونومي ‌مناسبي ندارند؛ يعني تطابقي ميان بدن كارگر با ابزار كار وجود ندارد.
كمردرد، شايع‌ترين بيماري شغلي است و تقريبا 80 درصد كارمندان ادارات و 45 درصد كارگران مبتلا به اين مشكل هستند. متاسفانه از آنجا كه پيشرفت بيماري به كندي صورت مي‌گيرد، اين افراد هيچ‌گونه اقدامي براي مقابله با آن انجام نمي‌دهند

گوش‌هاي بدون گوشي
قرار گرفتن در معرض صداهاي بلند و دنباله دار به مدت طولاني باعث از دست دادن شنوايي در كشاورزان مي‌شود. در محيط‌هاي كار بايد از صداهاي بلند تر از 85 دسي بل دوري كرد. جالب است بدانيد لازم نيست حتما در كارخانه‌اي صنعتي اين موضوع رخ دهد حتي در كشاورزي نيز اين مساله پيش مي‌آيد. تراكتورهاي بدون محفظه كاهش دهنده صدا بيشتر نزديك 100 دسي بل صدا ايجاد مي‌كنند. اين در حالي است كه محفظه‌هاي قديمي‌تراكتورها بدون حفاظت كننده‌هاي مناسب در مقابل صدا بوده و معمولا سطح صدا و لرزش را افزايش مي‌دهند. سر وصدا حتي اگر قابل تشخيص هم نباشد مي‌تواند منجر به كاهش شنوايي شود. آزمايش‌ها نشان داده است،‌ كودكاني كه در معرض اين صداها هستند، دچار كم شنوايي پيش رس مي‌شوند. متاسفانه 35 درصد كارگاه‌هاي كشور از نظر صدا وضعيت مطلوبي ندارند.
انواع صداهايي از ماشين‌هاي خط توليد ناشي مي‌شود، تنها به گوش آسيب نمي‌رسانند بلكه اثرات نامطلوبي بر روي اندام‌هاي مختلف بدن انسان وارد مي‌كنند. عوارضي مانند زياد شدن ضربان قلب، بالا رفتن مصرف اكسيژن بدن، زياد شدن تنفس، ناراحتي‌هاي گوارشي، اختلالات عصبي و رواني، برهم زدن تمركز فكري و كاهش بازدهي كار، همگي از عوارضي است كه صداهاي بلند مي‌توانند ايجاد كنند.

روان آزرده
تنها جسم انسان از محيط كار آسيب نمي‌بيند بلكه روان او نيز در معرض آسيب است. فشار‌هاي كاري تعارض‌ها و نوميدي‌ها مهمترين علت‌هاي فرسودگي جسمي‌و عاطفي هستند و بيماري و پيري زودرس نيز از عوارض آن است. تاثير استرس در هنگام كار بسيار گران تمام مي‌شود، به صورت كاهش در بهره‌وري و كارآيي و نارضايتي شغلي نمودار مي‌شود. استرس ممكن است به غيبت از كار، اشتباه، جابجايي و افزايش هزينه‌هاي درمان بينجامد. هرگونه اقدام و فعاليتي به منظور از بين بردن علايم و نشانه‌هاي فرسودگي كاري در كاركنان و مديران سازمان‌ها در واقع، قدمي‌به سوي افزايش بهره‌وري است.