(834 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است) (383 بار خوانده شده است)
26/02/88 زماني كه يكي از ما مبتلا به سندرم روده تحريكپذير است، ممكن است با باورهاي عجيب و غيرعلمياي در خصوص اين بيماري مواجه شود كه صحت يا عدم صحت آن چندان محرز و مشخص نباشد. تقارن با هفته جهاني گوارش كه امسال با شعار روده تحريكپذير همراه ميباشد. فرصت مناسبي است كه به اصلاح برخي باورهاي نادرست پيرامون اين موضوع بپردازيم. برخي افراد در مواجهه با اين بيماري تمايل دارند آن را خيلي ساده فرض كرده، بيماري را در اظهار نظرات خود كم اهميت جلوه دهند، «مسئله مهمي نيست»، «اين سندرم حتي يك اختلال واقعي هم نيست»، «همهاش تقصير پرخوريهايت است»، «اين سندرم تا حالا هيچ كس را نكشته»، «همهاش به خاطر آدامس جويدنهاي بيوقفهات است»، «اين يك ناراحتي بيضرر است، با آن مدارا كن» و غيره دسته دوم در مواجهه با اين بيماري، شيوه بزرگنمايي اختيار كرده و به قول معروف از كاه، كوه ميسازند. «اين سندرم عاقبت به يكي از بيماريهاي وخيم نظير سرطان تبديل ميشود»، «ماهيانه يكبار عكسبرداري از رودههايت را فراموش نكني»، «هيچ چيز جاي اندوسكپي را در رديابي اين بيماري نميگيرد» و غيره اما به راستي سندرم روده تحريكپذير چيست؟ سندرم روده تحريك پذير اختلالي است كه مشخصههاي رايج آن درد شكمي، نفخ، يبوست يا اسهال و يا حتي اسهال و يبوست متناوب است. روده تحريكپذير كه اصطلاحا به IBS معروف است، معمولا در جواني شروع شده و شيوع آن در ميان زنان و دختران بيشتر است. علت آن نامعلوم است ولي تئوريهاي مختلف از ارتباط آن با اعصاب و روان مبتلايان حكايت ميكند. آنچه كه قابل توجه است آن است كه عموم مبتلايان به روده تحريكپذير افرادي عصبي، حساس و زودرنج هستند. به نحوي كه بروز علائم IBS با افزايش فشار رواني، استرس و اضطراب تشديد ميشود. البته اكثر افراد ميتوانند علائم خود را با رژيم غذايي، كنترل استرس و داروهاي تجويزي كنترل كنند. اصلاح باورهاي نادرست مهمترين شيوه كمك به اين افراد، اصلاح باورهاي نادرست آنها در خصوص اين كسالت است. اولين بار عاميانه و نادرست در زمينه IBS تلقي بيمارگونه از آن است. سندرم روده تحريك پذير ناراحتي و رنج زيادي براي مبتلايان ايجاد ميكند، ولي نشان از وجود يك ناهنجاري در رودهها نيست. IBS يك اختلال كاركردي در نظم حركات روده است كه موجب بروز انقباضهاي نامنظم و دردناك در روده ميشود ولي در واقع يك بيماري به معناي وجود يك عضو آسيب ديده محسوب نميشود. بنابراين مبتلايان به IBS را نميتوان بيمار محسوب نمود. دومين بار عاميانه و نادرست نگراني از پيشرو بودن IBS و تبديل آن به يك بيماري مزمن و وخيم نظير سرطان است. كليه تحقيقات علمي و نيز تجربيات باليني بر اين موضوع اتفاق نظر دارند كه علاوه بر آنكه نميتوان IBS را يك بيماري تلقي نمود، حتي نميتوان آن را زمينهساز يك بيماري وخيم ديگردر نظر گرفت. در واقع IBS توانايي وارد نمودن آسيب دائمي به رودههاي آدمي را نداشته،پتانسيل كاستن حتي يك روز از زندگي آدمي را ندارد و منجر به هيچ بيماري جدي نظير سرطان نميشود. توجه داشته باشيد كه اطمينان خاطر از اين موضوع ميتواند موجب كاهش فشار روحي مبتلايان شود كه اين موضوع در كاهش علائم ناخوشايند IBS نقش مستقيم و تاثيرگذاري دارد. سومين باور غلط آن است كه بسياري از افراد تصور ميكنند IBS درمان ندارد. البته اين باور چندان نادرست هم نيست. اما نكتهاي در آن نهفته است كه ميتواند نقش بسزايي در بهبود شرايط و كيفيت زندگي مبتلايان داشته باشد. درست است كه تاكنون براي IBS درماني شناخته نشده است، ولي براي درمان علائم آزاردهنده آن شيوههاي موثري بررسي شده و مورد تاييد علمي قرار گرفته است. امروزه پس از كسب اطمينان از اينكه اين علائم صرفا ناشي از IBS است و متعلق به ساير بيماريهايي كه علائم مشابهي دارند، نيست. جهت درمان علائم آزاردهنده IBS رعايت رژيم غذايي، كاهش فشار روحي و در نهايت دارو درماني از سوي پزشك توصيه ميشود. چهارمين باور غيرعلمي كه در ميان مردم شايع است، روي آوردن ايشان به درمانهاي خانگي و نيز استفاده خودسرانه از دارو است. برخي عادت دارند نفخ شكم را با به طور مثال با مصرف عرق نعنا و يا آب قند و نبات برطرف سازند، در صورتي كه در شرايط استمرار ساير علائم IBS بزرگترين اشتباه، عدم پيگير و رديابي دليل اصلي بروز علائم مذكور است، اولا ممكن است اين علائم نشان از بروز بيماري ديگري باشد كه حتما بايد توسط پزشك تشخيص داده شود. ثانيا برخي از داروهايي كه بر يكي از علائم IBS اثرگذار هستند، ممكن است موجب تشديد ساير علائم گردد، كه در اين خصوص پيروي از توصيه پزشك ضروري است. پنجمين اشتباه درخواست انجام آزمايشات و عكسبرداري مختلف از سوي مبتلايان به IBS است. با توجه به آنكه IBS يك بيماري پيشرونده نيست و امكان تبديل آن به بيماريهاي وخيم وجود ندارد، هيچ نيازي به درخواست انجام آزمايشات پرهزينه و عكسبرداريهاي پيچيده وجود ندارد. البته اين موضوع زماني صدق ميكند كه از ابتلا به IBS اطمينان حاصل شده و علائم هشداردهنده نظير مشاهده خون در مدفوع، كاهش وزن ناگهاني، استفراغهاي شديد، درد شكمي شديد و متمركز و برخي علائم ديگر وجود نداشته باشد. سعيد اويس
