(993 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است) (435 بار خوانده شده است)
21/12/87 هر محصول تولیدی جهت شناسایی و ارائه به مشتری، نیازمند تبلیغ و معرفی است تا شهروندان بتوانند به این وسیله محصول مورد نظر را شناخته برای خرید آن و تامین مایحتاج خود اقدام کنند و این حق تولید کننده است اما... امروزه و در عصر ارتباطات، تبلیغ محصولات در سطح گسترده و وسیعی صورت می گیرد به گونه ای که اگر تولید کننده ای از این گردونه غافل بماند نه تنها به سود و منفعتی نخواهد رسید بلکه بعد از مدت زمان کوتاهی باید عطای کار تولیدی را به لقایش ببخشد. تولیدکنندگان با تبلیغ محصول خود به انواع گوناگون در شبکه های ارتباطی قوی نظیر شبکه های رادیو تلویزیونی، مترو، اتوبوس، پیک ها و دفترچه های اطلاع رسانی و ... سعی بر آن دارند تا کار تولیدی خود را معرفی و تبلیغ کنند و در این راستا به اهداف مورد نظر خود برسند. آنچه در این بین مهم و قابل تامل است اینکه تبلیغ یک محصول چه اندازه به واقعیت نزدیک و یا با آن فاصله دارد و در حد حرف و شعار باقی می ماند چه بسا برخی از آنها سر از کلاهبرداری های کلان سر بر می آورد و عده ای را بدبخت و بیچاره می کند. در عرصه رسانه ای ، تبلیغ نوعی اطلاع رسانی است که می تواند در مسیر راستی پیمایی باشد و می تواند هم با بزرگ نمایی فقط در صراط فریب اذهان عمومی قرار گیرد که در حالت دوم موجب آثار زیانباری برای مسوولان امر " حاکمیت " نیز می شود ، چرا که افکار عمومی نظارت و کنترل بر این فریب کاری را ازچشم حکومت می بینند.از این جهت موضوع تبلیغات ، امری ساده نیست که به راحتی بتوان از کنار آن عبور کرد و باید دستگاههای ذی ربط با حساسیت به آن نگاه کنند و اجازه سو استفاده به اشخاص ، گروهها و موسسه ها را ندهند.شواهد نشان می دهد، بسیاری از محصولاتی که امروزه از شبکه های ارتباطی و سمعی و بصری تبلیغ می شود در مقطعی خاص و تنها برای کسب سود و منفعت تولید کننده بوده و بس و پیامدهای مضر اجتماعی و اقتصادی و ... آن اصلا برای تولید کننده و حتی گاهی برای رسانه تبلیغ کننده مهم نیست چرا که آنها هم به فکر سود و تامین هزینه های خود هستند. در حالی که تبلیغات بسیاری از این محصولات گوش فلک را کر می کند اما در مقام عمل و بهره برداری محصولی بی کیفیت و مضر و خلاف آنچه درباره آن گفته شده از آب در می آید و افراد جامعه را به خود و حتی به بخش تولید، بدبین و بی اعتماد می کند.این تبلیغات که با هدف جذب مشتری و کسب سود و درآمد بیشتر صورت می گیرد، تنها جیب مردم را خالی کرده و عده ای خاص به نان و نوایی چند برابر می رسند و بازتاب مخرب اقتصادی، اجتماعی و ... آن برای جامعه باقی می ماند. گاهی محصولی از رسانه ها تبلیغ می شود که واکنش برخی از نهادهای مرتبط با آن محصول درخصوص مضر بودن و خسارت آن به اجتماع و اقتصاد جامعه و مردم را در بردارد اما رسانه تبلیغ کننده نه تنها گوشی به این اخطارها و هشدارها نمی دهد بلکه به بهانه تامین هزینه و رسالت اطلاع رسانی، کماکان به کار خود ادامه می دهد و ضرر و زیانی که به اجتماع وارد می شود را به هیچ می انگارد. از آنجا که نهاد خاصی ناظر و حاکم بر این تبلیغات و آگهی ها نیست، محصولات مرغوب و با کیفیت هم در این بین بواسطه مخدوش شدن ذهن مردم و بی اعتمادی آنها به محصولات تبلیغی فراموش می شوند و به قول معروف تر و خشک با هم می سوزند.مخلص کلام اینکه از آنجایی که تبلیغات و آگهی ها در کشور ما قانون پر و پا قرصی نداشته و هر کس به هرگونه ای که می خواهد کالای خود را تبلیغ می کند، مسوولان امر در رسانه ها بخصوص رسانه ملی باید به عواقب سوء برخی محصولات تبلیغی توجه داشته و تحت شرایط خاصی به صورت برنامه ریزی شده و کار کارشناسی آن محصول را تبلیغ کنند و تنها به فکر سود، درآمدزایی و تامین هزینه های خود نباشند و مردم و جامعه را هم درنظر بگیرند. سخنی کوتاه هم با تولیدکنندگان و سفارش دهندگان آگهی و آن اینکه برخی به هیچ عنوان به خود اجازه ندهند در لوای تبلیغات و معرفی محصولی بی کیفیت و به دردنخور و یا گاهی در قالب کلاهبرداری، جامعه و اقتصاد کشور را متضرر و متزلزل کنند که گناهی نابخشودنی است و ضرر آن غیر قابل جبران بلکه سعی در ترویج و تبلیغ محصولی با کیفیت و مفید داشته باشند تا ذهنیت درستی از آن محصول برای مردم و اجتماع و حتی در سطح بین الملل به وجود آید و به ارتقای اقتصاد کشور بینجامد. مردم می گویند؛ دولت باید از طریق سازمانهای متبوع خود از جمله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی یا در رادیو و تلویزیون کشور نظارت کافی بر امر تبلیغات داشته باشد و اینگونه نباشد که اشخاص یا موسسه ها و واحدهای تولیدی با سو استفاده از افکار عمومی میلیاردها تومان در سال به جیب بزنند و نگران هیچگونه حسابرسی و کنترل نیز نباشد.تبلیغات امری مقدس است و به عنوان مثال برای امور خیر و خیرخواهانه یا برای باورهای دینی و دعوت مردم به خداپرستی تبلیغ می شود، اما عده زیادی در طول تاریخ به خصوص در دهه های اخیر که سیستم های اطلاع رسانی مدرن شده و شتاب تبلیغ کردن توسعه فراوانی یافته است، از این واژه مقدس سو استفاده می کنند و در حقیقت با باورها مردم بازی می کنند.بیاد داشته باشیم ، حتی اگر نظارت و کاملی در این سیاق انجام نگیرد، چنین ذهنیتی بدون تردید آینده یک فرد یا یک مجموعه را با چالشهای جدی مواجه می سازد و امکان بهره گیری طولانی مدت از فریب کاری را به افراد و بخشهای تولیدی نمی دهد و افکار عمومی سرانجام معرفی درست یک تولید با بزرگنمایی و فریبکاری را تشخیص می دهند. ایسکانیوز -احسان عربی مفرد
