01/12/87
تفاهم-گروه سلامت:همانطوري كه همه انسان ها از به ياد آوردن خاطرات خوش و دلنشين احساس خوبي دارند خاطرات بد و وحشتناك نيز مي تواند احساس ناخوشايندي در روح و روان انسان ايجاد نمايد ودر واقع باعث ايجاد بسياري از بيماري ها مانند افسردگي شود.و متأسفانه تحقيقات پيشين نيزنشان مي‌دهد كه خاطرات بد بسيار ماندگارتر از خاطرات خوب انسانها هستند. پژوهشگران اميدوارند به روش درماني جديدي براي کاستن از اثار منفي فشار هاي روحي و سندروم پس از ضربه هاي روحي در نظاميان و قربانيان حوادث مختلف دست يابند . در همين زمينه دانشمندان موفق به ساخت دارويي شده‌اند كه مي‌تواند باعث پاك شدن خاطرات بد و وحشتناك در انسانها شود.اين روش با استفاده از داروهاي موجود در رابطه با فشار خون مي‌تواند باعث كم رنگ يا پاك شدن خاطرات بد در افرادي كه داراي اختلالات ناشي از استرس يك حادثه تلخ هستند شود. مطالعات انجام شده بر روي حيوانات نشان مي‌دهد كه اين خاطرات وحشتناك با استفاده از داروهايي مي‌تواند هنگام يادآوري دوباره تغيير كند. روندي كه به ثبات معروف است و مي‌تواند در برابر داروهاي فشار خون آسيب پذير باشد. به نوشته نشريه livescience محققان دانشگاه آمستردام در هلند اين مطالعات را بر روي 60 نفر كه در برابر عكس يك عنكبوت خاطره‌اي وحشتناك را به خاطر مي‌آوردند انجام داده‌اند. سپس به عده‌اي از اين افراد داروي پروپرانولول داده شد كه واكنش ناشي از ترس اين گروه 24 ساعت بعد به همين عكس‌ها به شدت كاهش يافت و همچنين واكنش ناشي از ترس ديگر بازنگشت كه اين احتمال را ايجاد مي‌كند كه ذهنيت ترسناك آنها كاملاً پاك شده است. عده‌اي از محققان معتقدند كه رواج اين روش باعث شود بسياري از قربانيان و شاهدان جرايم موفق به اداي شهادت در مورد پرونده‌هايشان نشوند.
دکتر دين ايکينزDeane Aikins از روانشناسان دانشگاه يالا در ايالت کانکتيکات واقع در شرق امريکا،نيزدر کنفرانس سالانه انجمن پيشرفتهاي علمي امريکادر شيکاگو گفت، برخي افراد، هنگام مواجهه با فشارهاي روحي شديد به طرز شگفت انگيزي آرام هستند و نمودار هورموني انها منحصر به فرد است و بدن انها بر خلاف بدن بيشتر مردم ، هنگام رويارويي با چنين فشارهايي، هورمون کورتيزول cortisol کمتر و هورمون پپتيد بيشتر ترشح مي کند. گفتني است، هورمون کورتيزول موجب واکنش به فشار هاي روحي اما پپتيد ها موجب کاهش تاثير فشارهاي روحي مي شود.
اين پژوهشگر تصريح کرد نتايج تحقيقات بر روي گروهي از نيروهاي ويژه امريکايي نشان مي دهد ، بدن انها هنگام رويارويي با فشارهاي شديد روحي در شرايط مختلف ، از اين روش هورموني استفاده مي کند.
به گفته وي ، به همين علت، برخي افراد هنگام رويارويي با فشارهاي روحي بسيارآارام هستند و مي توانند در شرايط بحراني و فلج کننده بدون مشکل به وظايف و مسئوليتهاي خود عمل کنند . وي گفت، پژوهشگران هم اکنون اين نويد را مي دهند که شايد بتوان با افزايش هورمون ضد فشار روحي دي.اچ.ايي. اي DHEA افراد را براي مقابله با اين فشارها مقاوم تر کرد.
دکتر ايکينز تصريح کرد وزارت دفاع امريکا، پنتاگون، جهت حفظ ارامش نظاميان خود در شرايط دشوار ،توجه ويژه اي به اين تحقيقات دارد. پنتاگون همچنين تلاش دارد اطلاعات خود را در باره سندروم پس از ضربه روحي ،که تاثيرات مخربي بر نظاميان مي گذارد ،افزايش دهد. طبق امارهاي پنتاگون بيست درصد نظامياني که از عراق باز مي گردند دچار اين سندروم هستند.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از شيکاگو ،نتايج پژوهش بر روي بزرگسالان و کودکان نيوزلند نشان مي دهد عوامل ژنتيکي و علل اجتماعي و فرهنگي، فقر در دوران کودکي و داشتن مادر افسرده ، در ابتلاي افراد به سندروم پس از ضربه روحي موثرند. پژوهشهاي ژنتيکي که در باره اين سندروم درجريان است ، اينده نويد بخشي در خصوص توليد دارويي جهت پيشگيري از ابتلا به ان ترسيم مي کند. از سوي ديگر نتايج تحقيقات دکتر جوردن گرافمن از موسسه ملي بهداشت امريکا، که در کنفرانس سالانه شيکاگو ارائه شد نشان مي دهد سربازاني که در جنگ ويتنام دچار ضايعه اي در بخشي از مغز خود شده اند دچار سندروم پس از ضربه روحي نشده اند.

تنهايي به اندازه سيگار كشيدن مضر است
محققان توصيه مي‌كنند: تنهايي يا كناره‌گيري از اجتماع را شيوه زندگي خود نسازيد؛ چرا كه اسكن‌هاي مغزي نشان مي‌دهد تنهايي و انزوا به اندازه سيگار كشيدن مضر است. به گزارش ايسنا، اين پژوهش كه با تلاش محققان دانشگاه شيكاگو انجام شده اولين تحقيقي است كه با تركيب تصاوير FMRI صورت گرفته تا با استفاده از آنها ارتباط بين تنهايي و فعاليت‌هاي مغزي مورد مطالعه قرار بگيرد. پژوهشگران دريافته‌اند: منطقه‌اي در مغز وجود دارد كه با پاداش گرفتن در ارتباط است. بر اساس يافته‌هاي اخير اين منطقه در افرادي كه تنها نيستند نسبت به اشخاص تنها و منزوي به مراتب فعال‌تر است. اين منطقه مغزي موسوم به مخطط قدامي در امر يادگيري بسيار حياتي است و بخش مهمي در مغز است كه با گرفتن پاداشهاي ساده مانند غذا يا پاداشهاي مهمتري مانند پول فعال مي‌شود. پاداشهاي اجتماعي و احساسات علاقه‌مندي و عاشقانه نيز ممكن است اين منطقه را فعال كند. محققان مي‌گويند: وقتي به افراد شركت كننده در تحقيقات، تصاوير مختلف خوشايند يا ناخوشايند از جمله تصاوير درگيري‌هاي انساني و يا تصاوير افراد شاد و تصوير پول كه اغلب مردم را خوشحال مي‌كند، نشان داده شد،‌افرادي كه ميل به تنهايي و انزوا داشتند اغلب با ديدن تصاوير شاد، اين منطقه مغزي در آنها فعال نمي‌شد و اين عدم فعاليت ميل به تنهايي را در اين اشخاص تشديد مي‌كند و در نتيجه اين افراد از ديدن مسائل خوشايند احساس خوشحالي و شادي نمي‌كنند. در تحقيقات پيشين نيز نشان داده شده است كه تنهايي خطر ابتلا به بسياري از بيماريهاي رواني و جسمي بويژه بيماريهاي قلبي را تشديد مي‌كند.