بيش از يك ميليارد نفر در جهان با معضل چاقي روبرو هستند
(859 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است) (462 بار خوانده شده است)
27/11/87
سازمان جهاني بهداشت در گزارشي جهاني با بررسي علل و آمار مرتبط با بحران رو به رشد درباره چاقي و اضافه وزن اعلام كرده است كه در سراسر جهان بيش از يك ميليارد فرد بالغ دچار اضافه وزن و حداقل 300 ميليون نفر از آنها چاق هستند. به گزارش ايسنا، در اين گزارش آمده است كه چاقي و اضافه وزن، بدن را در معرض ابتلا به بيماريهاي جدي و خطرناك از جمله ديابت نوع دوم، بيماريهاي قلب و عروق، فشار خون بالا و سكته مغزي و همچنين انواع خاصي از سرطانها قرار ميدهد. به گفته كارشناسان، عوامل اصلي بروز چاقي و اضافه وزن، مصرف زياد غذاهاي پر انرژي و حاوي مقادير زيادي چربي اشباع شده و قند بالا و در عين حال كاهش فعاليت و تحرك بدني است. بر اساس اين گزارش، چاقي در جهان به حد نسبتهاي اپيدمي رسيده است و نقش مهمي در ايجاد بار جهاني بيماريهاي مزمن و ناتوانيهاي جسمي و رواني ايفا ميكند. اغلب چاقي در كشورهاي در حال توسعه با فقر تغذيهاي همراه ميشود كه به مشكل پيچيدهاي تبديل شده و با ابعاد اجتماعي و روانشناسي جدي همراه ميشود و در واقع روي تمام گروههاي سني و اجتماعي اقتصادي تاثير ميگذارد. اين گزارش ميافزايد: نرخ ابتلا به چاقي از سال 1980 به بعد در برخي از مناطق آمريكاي شمالي، انگليس، اروپاي شرقي، خاورميانه، جزاير اقيانوسيه، استراليا و چين تا سه برابر و يا حتي بيشتر افزايش يافته است. گفتني است، اپيدمي چاقي به جوامع صنعتي محدود نميشود بلكه اين رشد اغلب در كشورهاي در حال توسعه سريعتر از كشورهاي پيشرفته است. پيامدهاي چاقي براي سلامت بشر از افزايش خطر مرگ زودهنگام گرفته تا بروز مشكلات مزمن و جدي ميتواند باشد كه به طور كلي كيفيت زندگي را كاهش ميدهد. يكي از نگراني ويژه در اين خصوص افزايش نرخ چاقي در دوران كودكي است. در اين گزارش در مورد علت وقوع اين اپيدمي عنوان شده است كه اپيدمي چاقي تغييراتي را در الگوهاي اجتماعي رفتاري جوامع طي چندين دهه اخير موجب شده است. در حالي كه ژنها در تعيين استعداد فرد براي حصول وزن بيشتر نقش مهمي ايفا ميكنند، تعادل انرژي نيز از طريق مصرف كالري و تحرك بدني تعيين ميشود. بنابراين تغييرات اجتماعي و تغييرات تغذيهاي در سراسر جهان اپيدمي چاقي را به پيش ميراند. رشد اقتصادي، مدرنيزه سازي، شهر نشيني و جهاني سازي بازارهاي غذايي برخي از اجبارهايي هستند كه تصور ميشود در اين اپيدمي نقش داشته باشند. همزمان با افزايش درآمدها و گسترش شهرنشيني، رژيمهاي غذايي حاوي كربوهيدراتهاي پيچيده همراه با درصد بالايي از مقادير چربيهاي اشباع شده و قندها افزايش پيدا ميكند. همزمان نيز مشاغل طولاني مدت و كم تحرك در سراسر جهان در حال ازدياد است. در اين گزارش درباره توصيف چاقي و اضافه وزن آمده است: نسبت اضافه وزن و چاقي معمولا با استفاده از شاخص توده بدني يا BMI ارزيابي ميشود. شاخص توده بدني عبارتست از وزن به كيلوگرم تقسيم بر بلندي قد به واحد متر به توان 2. بر همين اساس اگر BMI فردي بيش از 25 باشد داراي اضافه وزن و چنانچه بيشتر از 30 باشد مبتلا به چاقي است. از سوي ديگر، افرادي كه شاخص توده بدني آنها كمتر از 5/18 باشد، زير وزن طبيعي هستند. معمولا BMI در ميان افراد سالمند و ميانسال افزايش مييابد و اين افراد بيشتر در معرض بيماري قرار دارند. پژوهشهاي اخير نشان ميدهد: افرادي كه در سالهاي نخست زندگي تغذيه مطلوبي ندارند و سپس در دوران بزرگسالي دچار چاقي ميشوند بيشتر مستعد ابتلا به فشار خون بالا، بيماري قلبي و ديابت هستند. در گزارش سازمان جهاني بهداشت، الگوي پراكندگي بحران چاقي بدين ترتيب عنوان شده است كه نرخ فعلي چاقي از 5 درصد در كشورهاي چين، ژاپن و برخي از كشورهاي آفريقايي گرفته تا بيش از 75 درصد در مناطق شهري ساموآ مشاهده ميشود اما حتي در كشورهايي مانند چين كه اين درصد پايين است نرخ ابتلا در برخي از شهرها تقريبا به20 درصد ميرسد. در عين حال مشكل ديگري كه وجود دارد چاقي دوران كودكي است. اين مشكل هم اكنون در برخي از مناطق جهان به مرحله اپيدمي رسيده و در ديگر نقاط نيز رو به افزايش است. طبق آمار سازمان جهاني بهداشت؛ 22 ميليون كودك زير 5 سال در جهان دچار اضافه وزن هستند. همچنين بر اساس آمار سازمان جراحان عمومي آمريكا در اين كشور شمار كودكان و نوجوانان مبتلا به اضافه وزن از سال 1980به ترتيب 2 و 3 برابر افزايش يافته است. همچنين از دهه 1960 به بعد نسبت كودكان چاق در گروه سني 6 تا 11 سال نيز به بيش از 2 برابر رسيده است كه اين روند فزاينده در بين نوجوانان آمريكايي پسر بيشتر از دخترها بوده است. گفتني است، اين مشكل يك بحران جهاني است كه در كشورهاي در حال توسعه نيز بطور فزاينده افزايش يافته است. سازمان جهاني بهداشت در پاسخ به اين سوال عمومي كه چگونه ميتوان با اين مشكل مقابله نمود، اعلام كرد: كنترل موثر وزن تك تك افراد و گروههايي كه در معرض خطر چاقي قرار دارند شامل طيفي از راهكارهاي بلند مدت است. اين راهكارها عبارت از پيشگيري، نگه داشتن وزن متعادل و در عين حال كاهش وزن است. روشهاي فوق بايد شامل حمايتهاي محيطي براي بهره مندي از رژيمهاي غذايي سالم و تحرك بدني منظم باشند.
