[1]عوامل رضايت شغلي
تاریخ افزودن 29/04 1385
محققان دانشگاه كنت كه از سوي مركز ESRC حمايت ميشوند طي مطالعه جديدي دريافتهاند كه دلايل اصلي كاهش رضايت شغلي در انگلستان از طرفي سختتر كار كردن افراد، به تعبيري چون روبات و از طرف ديگر فرصتهاي اندك ابتكار عمل است.
در اين بررسي كه به سرپرستي پروفسور فرانسيس گرين انجام شد آشكار گشت عواملي چون احساس ناامني، توقعات بالا، تحصيلات عاليه افراد و در عين حال غير مرتبط بودن شغل آنها با صلاحيتهايشان مسبب رضايت شغلي نيست.
اين گروه تحقيقاتي در مورد عوامل فوقالذكر به شواهدي دست نيافت كه روحيه خسته و نااميد كارمندان، حتي نسل بعد را كه توقعات شغلي بالاتر و دورتري از واقعيات اشتغال دارند را توصيه كند.
پروفسور فرانسيس اظهار داشت: بيشترين رضايت شغلي در افرادي ديده شده است كه در شغلي مطمئن، همراه با اختيار عمل بالا و سهيم در تصميمگيريها مشغول به كار هستند . در عين حال اين مشاغل به تلاش زيادي نياز ندارند. شغل اين افراد به لحاظ ساعات كاري و شايستگيشان با آنها در تناسب است و هر چند حقوق خوبي دريافت ميكنند نسبتا توقعات مالي پاييني دارند.
وي افزود: كاهش رضايت شغلي طي سالهاي 2001 -1992 مربوط به كاركناني است كه در كار خود مسووليت فردي و ابتكار عمل كمتري دارند و كارشان تلاش بيشتري ميطلبد.
بر اين اساس، ذكر عدم امنيت شغلي در رابطه با نارضايتي از شغل غير موجه ديده شد. زيرا در طول اين مدت نرخ بيكاري تنزل پيدا كرده و بر طبق شواهد در اواخر دهه 90 نيز احساس ناامني كاهش يافته بود.
منبع: Tehran Times
مترجم: فرناز صفدري