جمعه 5 خرداد 1391 - 2:59   صفحه اول  |  درباره تفاهم  |  گالري  |  دوستان خوب ما  | آرشيو اخبار  |   آرشيو صفحات اول  |  آرشیو صفحات  |  ارتباط با ما  


 

آيا اينترنت مي تواند تكه‌تكه شود؟

(912 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(540 بار خوانده شده است)  صفحه مناسب براي چاپگر
آيا اينترنت مي تواند تكه‌تكه شود؟
استفاده از اينترنت امروزه به يك تجربه جهاني تبديل شده است. تاكنون سال‌هاست كه بخش‌هايي از اينترنت براي بعضي از مردم قابل دسترس و براي بعضي‌ها غيرقابل دسترس است و اكنون كشورهايي كه از الفبايي غير از الفباي لاتين استفاده مي‌كنند، بويژه چين، به دنبال استفاده از نام‌هايي هستند كه كامل باشند و به دنبال اين هستند كه اين نام‌ها براي كاربراني كه با حروف لاتين كار مي‌كنند نيز قابل دسترسي باشند. آنها به دنبال حروفي هستند كه تمام حوزه‌هاي زبان را تحت پوشش خود قرار دهد. جامعيت اينترنت در سيستم‌هاي جامع زباني آن نهفته است كه نام‌هايي را كه ما مي‌فهميم را ترجمه مي‌كند مانند google.com و .eee.org او همچنين آدرس‌هاي عددي را كه كامپيوتر با آن اين حوزه‌ها را پشتيباني مي‌كند را نيز ترجمه مي‌كند. براي بازيابي يك URL يا فرستادن و دريافت يك پيام پست الكترونيك، كاربر كامپيوتر بايد آدرس مربوط به يك كامپيوتر دوردست را داشته باشد. معمولا يك سرور محلي كه به عنوان سرور نام‌هاي آن حوزه شناخته شده است، اين آدرس را مي‌داند. اما وقتي سرويس محلي از آن بي‌خبر باشد، راه تعريف شده‌يي براي آگاهي از آن وجود دارد: از آخر آدرس شروع كنيد و سر و ته عمل كنيد. آخر هر آدرس يا كلماتي كه در انتهاي راست آدرس نوشته شده‌اند مانند Cn، UK، Com يا Org ريشه آدرس هستند. مجموعه‌يي از 13 آدرس، ليست معتبر سرورهاي حوزه‌هاي سطح بالا و برجسته هستند. حوزه‌هاي سطح بالا و برجسته هم به نوبه خود مي‌توانند اطلاعات خاصي درباره آدرس‌هاي google و lieee ارايه كنند و به پيدا كردن آدرس‌هايي مانند آنها كمك كنند. هنگامي كه تقاضاهايي به يك حوزه سطح دوم مي‌رسد سرورهاي محلي آن حوزه مي‌توانند تقاضاي وب سايت اوليه يا ايميل را هدايت كرده و آن را به وب سايت اصلي يا سرور ايميل درست هدايت كنند. يكي از طراحان اين سيستم مي‌گويد: «نبايد هيچ نوعي از نام‌ها وجود داشته باشد كه فقط در مكان‌هاي خاصي كاركرد داشته باشد.» بنابراين كل سيستم طوري طراحي شده كه در هر حوزه منحصر به فرد باشد. مثلا مي‌تواند فقط يك biz وجود داشته باشد و اين به همان دليل است كه يك سرويس پستي نمي‌تواند فقط يك آدرس داشته باشد. مثلا دو ايالت يا استان متفاوت نمي‌توانند با يك آدرس اختصاري مشخص شوند و تا به امروز حداقل 2 حوزه متفاوت biz وجود داشته است. «كارل دينگر» يك مشاور شبكه در سال 1995، يك حوزه biz سطح بالا ساخت. سپس اين حوزه تحت نظر شركت Atlantic Root Network قرار گرفت كه در جورجيا قرار دارد. سپس در سال 2001، ICANN، biz خودش را ساخت. بعضي از ISP ها بايد گزينه‌يي را انتخاب مي‌كردند: يا سرورهايي كه مستقل بودند و Atlantic Root آنها را به كار مي‌برد، زير سوال مي‌بردند يا از سرورهاي رسمي استفاده مي‌كردند. اپراتورهاي اوليه بالاخره دست از راه‌حل او كشيدند و حوزه‌هاي biz را ترك گفتند و به حوزه‌هايي كه ICANN تاييد كرده بود، رو آوردند كه شركت Neustar آنها را اداره مي‌كرد. هراسي كه از تكه‌تكه شدن اينترنت وجود دارد، بر پايه ملاحظات مربوط به ريشه‌هاي جايگزين استوار است. اما ريشه‌هايي كه مي‌خواهند حوزه‌هاي سطح بالا را دستكاري كنند به حاشيه رانده شده‌اند و بنابراين چندان تاثيري بر جامعيت اينترنت ندارند. «كارل اورباخ» عضو سابق هيات مديره ICANN مي‌گويد: « اگر هيچ عملگر سيستم ريشه Com‌ها را اداره نكند، عملگر از رده خارج مي‌شود و ديگر به چشم نمي‌آيد.» اگر يك Com ديگر جايگزين شود، با موفقيت براي زيرپا گذاشتن نام‌هاي تجاري از آن استفاده خواهند كرد. چين و كشورهاي عربي در حال آزمودن نام‌هايي در حوزه‌هاي مختلف براي نسخه‌هاي ملي‌شان هستند. بيشتر عملگرهاي سيستم ريشه حوزه‌هاي سطح بالاي جديد به ليست ICANN خود مي‌افزايند. بعضي از عملگرهاي سرور ريشه از حوزه‌هاي سطح بالاي مشابه استفاده مي‌كنند و اگر اين كار باب شود، كاربران گيج مي‌شوند و جامعيت اينترنت به خطر مي‌افتد. «ميلتون مولر» از دانشگاه سيراكوز كه ويژه مطالعات اطلاعات است مي‌گويد: «آخرين باري كه كسي با استفاده از يك نام net جديد با شما ارتباط برقرار كرد، كي بود؟» اگر نام‌هاي جديد حوزه‌هاي اينترنت، محبوبيت خود را حفظ مي‌كرد، حوزه‌هاي اصلي سطح بالاي جهاني و يكپارچه باقي مي‌ماند و كاربران يا سرورها مي‌توانستند گزينه‌هاي ديگري را كه مي‌خواهند انتخاب كنند. «كارل اورباخ» مي‌گويد: او يك بار از سرويسي به نام Grass Roots استفاده كرد كه تمام ريشه هاي حاضر و موجود را كنترل مي‌كرد و به عملگرها اجازه مي‌داد كه حوزه سطح بالايي را كه مي‌خواهند انتخاب كنند. چين و كشورهاي عربي شروع به آزمودن نام‌هايي در حوزه‌هاي گوناگون كرده‌اند تا از آنها براي نسخه‌هاي بومي خود استفاده كنند. اينكه چطور سرورهاي ريشه‌را براي بازشناسي اين نام‌ها سازگار كنند، مساله مهمي است. بنابراين كشورها مي‌توانند ريشه‌هاي خود را تدوين كنند. اكنون گروههاي چيني و عرب مي‌گويند كه تصميم دارند از ريشه‌هايي كه به رسميت شناخته شده‌اند، استفاده كنند و فقط از حوزه‌هاي سطح بالاي ICANN استفاده كنند. امروزه نام‌هاي چيني مي‌توانند به كاراكترهاي ASCII تبديل شوند و بنابراين در نسخه‌هاي لاتين قابل فهمند و در اينترنت قابل دسترسي هستند. «ميلتون مولر» مي‌گويد كه اگر چين از ريشه‌هاي خاص خودش استفاده كند، پروتوكل‌هاي مشابه به سرورها اجازه مي دهند كه بين ريشه‌ها ترجمه كنند. كشورهايي كه از الفباي مشترك استفاده مي‌كنند با هم توافق كنند كه خطوط راهنمايي براي نسخه‌هاي مشتركشان تدوين كنند. چين، ژاپن و كره اين راهنماها را تدوين كرده‌اند. تنظيم صدها ريشه كه هر كدام نام‌ها را به زبان خاصي ارايه مي‌كنند قطعا دشوار اما آن اندازه كه بعضي از طرفداران يكپارچگي اينترنت مي‌خواهند ما باور كنيم، دشوار و سخت نيست.
By: J.R. Minkel
مترجم: آذين صحابي


 


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه تفاهم می باشد. استفاده از مطالب سایت فقط با ذکر منبع مجاز است

Powered by Parsis Co.