(508 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است) (532 بار خوانده شده است)
نمره دادن به درد رايجترين روش ارزيابي درد است 86/5/23 عضو گروه پژوهشي درد جهاد دانشگاهي گفت متداولترين و شايعترين روش ارزيابي و مديريت درد نمره دادن به درد از لحاظ ميزان شدت آن است. دكتر "علي بيداري" عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي ايران در گفتوگو با خبرنگار ايرنا افزود يكي از روشهاي مورد استفاده در اين نوع ارزيابي، نمره دادن به درد از عدد صفر تا ده است. دراين روش بيمار بنا بر احساسي كه نسبت به درد خود دارد عددي بين صفر تا ده را انتخاب ميكند و در ارزيابيهاي بعدي نيز با نمره دادن به درد خود، تفاوت آن در طول زمان مقايسه ميشود. دكتر بيداري گفت نمره دادن به درد در مانيتورينگ مديريت درد خيلي مهم است كه اين نمره دادن با استفاده از يك خط كش ده سانتي متري انجام ميشود عدد بيانكننده شدت درد يا توسط خود بيمار گفته ميشود و يا اينكه پزشك از بيمار سوال ميكند و او جواب ميدهد. به گفته وي ارزيابي درد در گروهي از افراد از جمله افراد مسن، كودكان خردسال كه قادر به بيان درد نيستند و در بيماران سرطاني و همچنين بيماراني كه در برقراري ارتباط مشكل دارند به سختي قابل انجام است. دكتر بيداري دراين خصوص توضيح داد در مورد سالمندان چون تصورشان بر اين است كه بايد درد را تحمل كنند در خيلي از موارد با وجود درد هيچ شكايتي ندارند و حتي ميگويند درد ندارند. وي افزود در مورد اين افراد پزشك با توجه به تغييرات رفتاري بيمار و يا نحوه فعاليت او و همچنين با كمك همراه بيمار به وجود درد در بيمار پي ميبرد. دكتر بيداري با بيان اينكه استاندارد اصلي ارزيابي درد گفتار خود بيمار است افزود درمانگر در ارزيابي درد به دنبال اين است كه به علت ايجادكننده درد پي ببرد. به گفته وي يكي از نكات مهم در ارزيابي درد پي بردن به نظر و هدف بيمار در كنترل درد است به اينصورت كه بيمار ترجيح ميدهد براي تسكين درد خود از چه روش درماني استفاده كند و آيا تمايل به استفاده از دارو دارد يا خير. وي افزود با توافق پزشك و بيمار بايد از يك روش مناسب استفاده كرد و اين روش كه پزشك سريعا براي تسكين درد داروهاي مسكن تجويز كند، تاثير چنداني در كاهش درد بيمار ندارد. دبير علمي اولين سمينار سراسري مديريت درد اضافه كرد بيماري كه با وجود درد از داروهاي مسكن استفاده نميكند نشانگر اين است كه درد او به خوبي توسط پزشك مورد ارزيابي قرار نگرفته است. وي گفت ارزيابي باليني نخستين و مهمترين اقدام تشخيصي در بيمار مبتلا به درد محسوب ميشود كه در همين راستا نحوه اخذ شرح حال، معاينات باليني و بررسيهاي تشخيصي در بيماران مبتلا به درد مزمن تا حد زيادي به شكايات و علايم هر بيماري بستگي دارد. وي افزود انجام معاينات باليني كامل حتي اگر مرتبط با شكايت بيمار نباشد ضروري است و انجام معاينات عصب شناختي از اهميت ويژهاي برخوردار است. به گفته اين پزشك، محدود كردن معاينه به ناحيه خاص مورد شكايت بيمار ميتواند منجر به از دست دادن سرنخهاي مهم تشخيصي شود.