[1]قارهي سياه در انتظار اينترنت
86/5/15
فوايد عصر اينترنت در حالي از كنار آفريقا ميگذرند كه اين قاره از آن نصيبي نميبرد و تلاش براي به ارمغان آوردن سرويسهاي اينترنت پرسرعت به عامهي مردم پيشرفت اندكي در آفريقا داشته است و امروز كمتر از چهار درصد مردم اين قاره به اينترنت متصل هستند. به گزارش ايسنا، اكثر كاربران اينترنتي در كشورهاي آفريقاي شمالي و آفريقاي جنوبي قرار دارند و بر اساس جديدترين آمار، شمار كاربران اينترنت اوگاندا در سال ٢٠٠٤ تنها ٧/٠ درصد است كه خيلي كمتر از كنيا با ٥/٤ درصد كاربر و آفريقاي جنوبي با ٨/٧ درصد است و بيشترين كاربران اينترنت در الجزاير با ٥/١٤ درصد و مراكش با ١٢ درصد قرار دارند. نبود زيرساخت، بزرگترين مشكل است، در بسياري از كشورهاي آفريقايي شبكههاي ارتباطي در طول سالها جنگ داخلي از بين رفتهاند و تداوم ناپايداري سياسي مانع سرمايهگذاري دولتها يا شركتها در سيستمهاي جديد ميشود.
پيامهاي ايميل و تماسهاي تلفن همراه كه از برخي از كشورهاي آفريقايي ارسال ميشوند، از راه انگليس يا حتي آمريكا مسيردهي شده و هزينهي و زمان تحويل را افزايش ميدهند. بر اساس اين گزارش در حدود ٧٥ درصد از ترافيك اينترنت آفريقا از اين مسيرها هدايت ميشود كه همه ساله ميلياردها دلار هزينهي اضافي به كشورهاي آفريقايي تحميل ميكند در حالي كه اگر زيرساخت آنها سريع بود، شاهد صرف چنين هزينهاي نبودند.
اما تنها اتصال آفريقا به شبكهي رايانهها و كابلهاي فيبر نوري كه ستون اصلي اينترنت هستند، يك كابل زير دريايي ٦٠٠ ميليون دلاري است كه از پرتقال به سواحل غربي آفريقا امتداد دارد. قرار بود اين كابل كه در سال ٢٠٠٢ ساخته شده است، دسترسي به اينترنت سريعتر و ارزانتري را مهيا كند، در حالي كه تاكنون چنين اتفاقي نيفتاده و قيمتها همچنان بالا مانده زيرا شركتهاي مخابرات ملي متصل به اين كابل براي حذف رقباي احتمالي خود دسترسي به آن را در انحصار خود قرار دادند و طرح يك كابل فيبر نوري در طول سواحل آفريقاي شرقي به دليل مشكلات دسترسي مشابه به تاخير افتاده است. اكثر كشورهاي آفريقاي شرقي مانند رواندا به فنآوري ماهوارهيي بسيار كند براي سرويسهاي اينترنتي متكي هستند و تعرفهي اشتراك اينترنت در آفريقا نسبت به كشورهاي توسعهيافته كه درآمد مردمان آنها ٢٠ برابر بيشتر است، بسيار بالاست. بنا بر آمار، يك اوگاندايي ماهانه بين ٩٠ تا ١٧٧ دلار و يك بلژيكي ٤٠ دلار و يك انگليسي ٣٠ دلار ماهانه، هزينهي اشتراك اينترنت ميپردازد بهعلاوه مردم كشورهاي توسعه يافته مانند بلژيك و انگليس كه هزينهي كمتري نسبت به يك آفريقايي ميپردازند، از اينترنت پرسرعت و پايدار نيز برخوردارند به عبارت ديگر فقيرترين فرد براي يك سرويس اينترنت ضعيف، بالاترين هزينه را ميپردازد. پيامد اين موارد، باقي ماندن آفريقا به عنوان پايينترين منطقهي متصل به اينترنت دنيا است و شكاف ديجيتالي بين آن و كشورهاي توسعه يافته به سرعت در حال افزايش است.
به گفتهي كارشناسان تا زماني كه آفريقا به اينترنت دسترسي نداشته باشد، نميتواند بخشي از اقتصاد جهاني يا محيط آكادميك شود و اغلب شركتهاي مخابرات در آفريقاي شرقي متكي به اينترنت براي سرويس اينترنتي هستند و سرويس ماهوارهيي به دليل تاخير سيگنالها بسيار كندتر از كابل است، بهعلاوه ماهواره پهناي باند كمتري نسبت به كابل فراهم ميكند. اما آن چه به اين مشكل ميافزايد قديمي شدن يا از دور خارج شدن ماهوارههاي مورد استفاده آفريقا است كه نزديك به بيست سال از زمان پرتاب آنها ميگذرد و يك ماهواره كه قرار بود سال گذشته به سرويس ماهوارهيي اضافه شود در سكوي پرتاب منفجر شد. و برق هم يك مساله مهم محسوب ميشود زيرا قطع برق متناوب مانع تلاشها براي فراهم كردن يك منبع برق پايدار ميشود.
به گفتهي يكي از اساتيد علم رايانه در موسسهي فنآوري نيوجرسي، بيشتر دولتهاي آفريقايي توجه زيادي به زيرساخت خود ندارند و در سرزميني كه گرسنگي، ايدز و فقر بيداد ميكند، تا به امروز آن را امر ضروري ندانستهاند.