چهارشنبه 19 بهمن 1390 - 13:25   صفحه اول  |  درباره تفاهم  |  گالري  |  دوستان خوب ما  | آرشيو اخبار  |   آرشيو صفحات اول  |  آرشیو صفحات  |  ارتباط با ما  


 

ويژگيهاى فرهنگى جامعه دينى (پایانی)

(808 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(605 بار خوانده شده است)  صفحه مناسب براي چاپگر
ويژگيهاى فرهنگى جامعه دينى (پایانی)
86/2/24
شايد برخى روشنفكران مذهبى، مانند دكتر شريعتى، از معدود كسانى بودند كه به ستايش و تحسين بى‏چون و چراى همه رفتارها و كردارهايى كه به نام مذهب به فرهنگ دينى ما شكل داده است پرداختند. بلكه كاركردها و كارآيى‏ها و ارزشهاى والا و متعالى دين را از رفتارهاى فرهنگى كه در طول تاريخ وارد مذهب شده و با ديگر آداب و عادات ما آميخته شده است، از يكديگر مجزا كردند. شايد براى بسيارى افراد هنوز اصطلاح «مذهب عليه مذهب‏» سؤال‏برانگيز باشد، اما او دو چهره كاملا متضاد از مذهب كه در يك جامعه و حتى گاه در يك فرد رخ مى‏نمايد ترسيم كرد كه يكى حياتبخش و نجات‏دهنده انسان و ديگرى عامل ركود و نگونبختى و نفاق و انحطاط است: حر، صبحگاهان به مذهب بشرى و نفاق تعلق داشت و هر چند از تقدس مذهبى آكنده بود، اما سينه‏اش به خاطر جاه‏طلبى و تفسير غلط از مذهب، پر از كينه و حقد نسبت‏به حسين بن على بود; اما شبانگاه، وجودش سرشار از عشق و فداكارى و قدرشناسى اهل‏بيت‏شد و يك احساس عميق مذهبى عليه مذهب انحرافى، از درونش جوشيد.
مى‏شود به جامعه مذهبى تعلق داشت اما دنياپرست، خودخواه، جاه‏طلب، درنده‏خو و رياكار بود و مى‏توان به جامعه مذهبى تعلق داشت و از فرهنگ زلال و ناب و دين حنيف سرشار بود. بنابراين نبايد هر آنچه را كه در فرهنگ مذهبى ما با عادات و رسوم و سنن ما آميخته شده است‏بدون بررسى و ارزيابى مجدد يكسره بپذيريم و همه را در قالب مذهب درست‏بدانيم. البته دين مناسكى، بيشتر به تقدس ظاهرى و عبادات خشك و مراسم و اعمال و رفتار ظاهرى نظر دارد و آنچه را كه مى‏پذيرد، تعبد و مفردات دين است، و به تعقل و تفكر و تدبير كمتر توجه مى‏شود.
تاكيد بر بينش غيرتجربى
از آنجا كه در فرهنگ عصر جديد، روشهاى علمى‏تجربى و اعمال آن در تمامى موضوعات و مسائل واقعى يك جامعه، از اهميت و جايگاه خاصى برخوردار است و براى دستيابى به يك توسعه همه جانبه و درازمدت توجه به آن ضرورى و اجتناب‏ناپذير است، و از طرف ديگر، بينش حاكم بر حوزه‏هاى دينى و سازمان روحانيت هم از جهت ميزان هماهنگى با علوم جديد و هم تاثير افكار و انديشه‏هاى حوزوى و انديشمندان دينى و سازمان روحانيت‏بر ساير بخشهاى جامعه و اهداف توسعه، اثرى انكارناپذير دارد، ميزان آشنايى و علاقه و اعتقاد صاحبنظران و طلاب علوم دينى به روشهاى علمى و تجربى مى‏تواند بر روند توسعه و رشد علوم جديد در كشور اثرات همه‏جانبه و مطلوبى باقى گذارد. و در عين حال، نشاندهنده ميزان تحول و تغييرى است كه در سبك و روش حوزه در عصر جديد رخ داده است. بى‏ترديد، زمينه‏هاى تعليم و تعلم در گذشته بيشتر بر روشهاى عقلانى و نقلى و مجردانديشى استوار بوده و روشهاى ارسطويى و منطق صورى عمده‏ترين و اصلى‏ترين شيوه استدلال و اقناع و بحث و گفتگو و استنتاج را تشكيل مى‏داده است.
شكى نيست كه نظام تعليم و تربيت‏حوزه كه از قرنها پيش به تجربه درآمده داراى مزايا و ويژگيهايى است و مطالعه همه‏جانبه و اثرات مثبت آن بخصوص در بررسى امور معنوى و نيز مقاصد عالى و خلوص نيت و اهداف انسانى كه به طور كلى بر حوزه‏هاى علوم دينى حاكميت داشته است، از اهميت‏خاصى برخوردار است، اما فعلا از بحث ما بيرون است، بخصوص كه هنوز مطالعه همه‏جانبه‏اى در مورد آن انجام نگرفته است. آنچه در اينجا مد نظر قرار مى‏گيرد، بايد اذعان كنيم كه در گذشته بسيارى از صاحبنظران اسلامى مانند رازى، بيرونى، و ابن‏سينا در تحقيقات خود به وفور از روشهاى تجربى استفاده كرده و در مراحل مختلف تحقيق خود آن را به كار گرفته‏اند، تا جايى كه عده‏اى را اعتقاد بر اين است كه علوم تجربى و روشهاى آن اساسا از جهان اسلام به اروپا منتقل شده و در رنسانس و روشهاى علوم جديد اين عصر، مؤثر بوده است.
امروزه نيز به نظر مى‏رسد كه اگر اين روشها با جديت و علاقه مورد توجه و تعمق قرار گيرد و حوزه‏ها با سعه صدر و نگرش عميق به بازيابى اين روشها و بررسى دستاوردهاى آن بپردازند با هاضمه علمى قوى كه در سنتهاى علمى اسلامى وجود داشته است، مى‏توانند گامهاى مؤثرى در جهت تحول و تغيير بردارند; و با جذب ارزشها و دفع ناخالصيهاى روشهاى جديد مى‏توانند، در جهت توسعه علم دين به زمينه مسائل روانى و اجتماعى و غيره، جامعه را در جهت مطلوب هدايت كنند. (4) بخصوص كه هر نوع توسعه اقتصادى اجتماعى و فرهنگى كه بخواهد در كشورهاى اسلامى رخ دهد، نياز به استفاده صحيح از مبانى علمى و فنى جديد دارد. به عقيده يكى از صاحب‏نظران معروف فرانسوى، بزرگترين تحولى كه در تاريخ علوم در عصر جديد رخ داده است، روى آوردن به علوم تجربى و روشهاى خاص آن است; در حالى كه توليد در كشورهاى توسعه‏نيافته عمدتا برمبناى روشهاى سنتى و فنى صورت مى‏گيرد و اين امر موجب پايين ماندن سطح درآمد و بروز فقر و محروميت‏شده است.



 


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه تفاهم می باشد. استفاده از مطالب سایت فقط با ذکر منبع مجاز است

Powered by Parsis Co.