پنجشنبه 4 خرداد 1391 - 2:51

چاقي، بزرگترين عامل مرگ و مير (1)

(622 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(659 بار خوانده شده است)

چاقي، بزرگترين عامل مرگ و مير (1)
86/2/22
گزارش هاي اخير از سراسر دنيا بخصوص امريکا، نشان مي دهند که بتازگي ميزان افرادي که بر اثر چاقي مي ميرند، بسيار بيش از افرادي است که بر اثر کشيدن سيگار جان خود را از دست مي دهند. به جرات مي توان گفت ، در 30 سال گذشته 2 عامل مهم خوردن غذاهاي پرچربي و نداشتن تحرک جسماني ميزان چاقي را در کشورهاي پيشرفته تا سه برابر افزايش داده است.چاقي با خود تبعاتي به همراه دارد که از جمله مي توان به افزايش خطر مرگهاي زود هنگام اشاره کرد. علاوه بر آنچه ذکر آن رفت ، چاقي باعث بروز برخي بيماري ها مي شود که براي بهبود آنها هزينه بالاايي را بايد تقبل کرد.چاقي با بيماري هاي قلبي ، قند و برخي سرطان ها ارتباط تنگاتنگ دارد و اغلب افراد چاق ازيکي از اين بيماري ها رنج مي برند، که در نهايت باعث مرگ زود هنگام آنان مي شود.مطالعات نشان مي دهند که مثلا يک فرد 40 ساله که از چاقي رنج مي برد، حتي اگر سيگار نکشد، باز هم چيزي حدود 7 تا 8 سال زودتر از زمان طبيعي ، عمر خواهد کرد. اين مساله جنبه اقتصادي هم دارد. از آنجا که براساس مطالعات انجام گرفته بيش از دو سوم مردم امريکا از چاقي و بيماري هاي وابسته به آن مثل ناراحتي هاي قلبي ، ديابت و سرطان رنج مي برند. لذا بسياري از مسوولان جوامع پزشکي امريکا درصددند نقش پزشکان را در کاهش بيماري چاقي - که بتازگي به بزرگ ترين معضل قرن تبديل شده است - افزايش دهند.پزشکان در اين باره اظهار مي دارند مدت زماني که معمولا براي يک ويزيت معمولي صرف مي شود، بسيار کوتاه است - 2 تا 5 دقيقه - و نيز از آنجا که اغلب پزشکان دوره هاي خاص مربوط به درمان بيما ري چاقي را نگذرانده اند، درمان چاقي در مطبهاي عمومي کاري بس دشوار است.بنا به گفته پزشکان ، از آنجا که براي هر يک ازافراد مبتلا به چاقي بايد برنامه رژيمي مخصوص و جداگانه تجويز کرد و در عين حال به ساير جنبه هاي سلامت و نيز پس زمينه هاي خانوادگي و روحي آنان هنگام تجويز برنامه رژيم غذايي ، توجه کرد، بنابراين 8 دقيقه - که معمولا بيشترين مدت زمان ويزيت بيماران در مطب است - براي ويزيت افراد چاق کافي به نظر نمي رسد.دانشگاه هاي پزشکي سراسر دنيا در صدد برآمده اند تا در ارتباط با بيماري چاقي اقدامات لازم را براي آموزش دانشجويان پزشکي به عمل آورند; اما سرعت عکس العمل هاي موسسات و ارگان هاي مربوط در اين خصوص چنان کند است ، که پزشکان اغلب شاکي اند که چرا آموزش ها تنها به فارغ التحصيلان پزشکي محدود مي شود و مثلا طي دوران دانشجويي ، هيچ آموزشي درباره مسائل مربوط به تغذيه و رژيمهاي غذايي و نيز چگونگي برخورد با بيماراني که از چاقي رنج مي برند، به دانشجويان ارائه نمي شود.دکتر وارن يکي از پزشکان عضو انجمن پزشکان امريکا در اين باره مي گويد: هيچ وقت فراموش نمي کنم آن زمان که من در سال 1992 از دانشکده پزشکي فارغ التحصيل شدم ، تنها مطلبي که در خصوص بيماري چاقي به ما گفته شد، اين بود که به بيماران خود بگوييد از خوردن زياده از حد بپرهيزند، چرا که باعث چاقي مي شود!دکتر واش ، رئيس اجرايي بخش پزشکي کلينيک ليندورا مديکال لس آنجلس هم مي گويد: تازه مدتي است که پزشکان به مطالعات مربوط به درمان چاقي به طور تخصصي مي نگرند.در گذشته زماني که من اعتقاداتم را درباره تخصصي نگاه کردن به بيماري چاقي بين همکاران خود مطرح مي کردم ، اغلب اوقات با تمسخر دوستان و همکاران مواجه مي شدم ، اما حالا به مرحله اي رسيده ايم که جز با مطالعات تخصصي و برنامه ريزي شده نمي توانيم پيش برويم.

[ بازگشت به مقالات پزشکی | صفحه اصلي بخش ها ]

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه تفاهم می باشد. استفاده از مطالب سایت فقط با ذکر منبع مجاز است