دوشنبه 1 خرداد 1391 - 22:20   صفحه اول  |  درباره تفاهم  |  گالري  |  دوستان خوب ما  | آرشيو اخبار  |   آرشيو صفحات اول  |  آرشیو صفحات  |  ارتباط با ما  


 

دردهای مزمن ،پزشک و روانشناس در کنار هم (پایانی)

(454 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(570 بار خوانده شده است)  صفحه مناسب براي چاپگر

دردهای مزمن ،پزشک و روانشناس در کنار هم (پایانی)

85/11/29
پس از عمل و انجام بررسي‌هاي پيگيري، جراحان ميزان ماندگاري طولاني مدت اثرات مثبت عمل را براي هر يك از اين سه گروه، به شرح زير اعلام كردند:
1- گروه اول: 95 درصد
2- گروه دوم: 73 درصد
3- گروه سوم: 15 درصد
داشتند، كمتر بود.
در اين باره پژوهش‌ها و بررسي‌هاي موردي فراواني انجام گرفته است كه بسياري شواهدي بر تاييد اين فرضيه يافته‌‌اند و تعداد كثيري هم هستند كه ميزان دخالت امور روانشناختي در پروسه درمان‌هاي فيزيكي را ناچيز و قابل اغماض مي‌انگارند. در هر حال آن چه كه مهم و ثابت شده است اينست كه جسم و روان هرگز از يكديگر مجزا نيستند و سلامت هر دوي آنها، وجود يك انسان متعادل و توانا را تضمين مي‌كند. اگر فرض بر اين – كه فرض بي‌اعتباري هم نيست- باشد كه روان و سلامت و پريشاني آن در چگونگي و سرانجام پروسه‌هاي درمان‌هاي فيزيكي تاثير دارند، پس مي‌توان از روان و دخالت آن بهره گرفت. در اين كار زمينه روان‌شناختي فرد بيمار بررسي مي‌شود تا هر نقطه‌اي كه حكايت از آسيب و رنجي دارد مشخص گردد. در اينجاست كه يك روان درمانگر به كمك تيم پزشكي مي‌آيد. او به بيمار مي‌آموزد كه آسيب‌هاي روحش را ترميم كند و پس از اين كه سلامت روانش بهبود يافت و بالاتر رفت، امكان بهبودي درد فيزيكي هم بالاتر مي‌رود. به همين ماندگاري نتايج مثبت عمل و ميزان درد بيماران پس از آن، تنها اندكي با پروسه جراحي در ارتباط بود و عوامل پرسش شده پيش از عمل تاثيرات چشمگير خود را به وضوح نشان داده بودند. جالب اين كه فاكتورهاي سه گانه و آسيب‌زا همگي ريشه در كودكي مردان و زناني داشتند كه منتظر عمل جراحي ديسك كمر بودند. مي‌توان گفت كه عوامل آسيب‌رسان اينچينيني در ثمربخشي ديگر روش‌هاي درمان و آرام‌بخشي درد دخالت دارند و ميزان دوام آنها را نيز تحت الشعاع قرار مي‌دهند. جالب‌تر اين كه پس از برگزاري چند جلسه روان درماني هدفمند براي گروه دوم و سوم، بهبودي آنان هم سير صعودي به خود گرفته دردهايشان نيز كاهش يافت. محققان گزارش كردند آن بيماراني كه كودكي تلخي را پشت سرگذارده بودند، پس از شركت در روان درماني‌ها، اميد و علاقه و انگيزه بهتري براي ادامه زندگي پيدا كردند. توجه كنيد كه ميزان همين فاكتور – اميد و علاقه به زندگي – در گروه اول كه دوران كودكي خوشي جهت مي‌توان روش‌هاي تهاجمي پزشكي چون عمل جراحي را با روش‌هاي ساده‌تر و غير تهاجمي جايگزين نمود. استفاه از دارو به جاي جراحي يا درمان دارويي براي كوچكترين كردن توموري كه نياز به عمل جراحي باز دارد كه با كوچكتر شدن تومور مي‌توان براي برداشتن آن از روش‌هاي لاپاروسكپي بهره گرفت.
By:Evelyn Cole
مترجم: آذين صحابي


 


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه تفاهم می باشد. استفاده از مطالب سایت فقط با ذکر منبع مجاز است

Powered by Parsis Co.