مراکز گردشگری در بندر عباس(6)
(385 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(911 بار خوانده شده است)
[1]مراکز گردشگری در بندر عباس(6)
85/11/26
لافت
چهره طبيعي روستاي لافت در ميان درختان سرسبز گرمسيري و نخلستانهاي بلند منظره دريايي خيرهكننده دريا و جنگل شناور حرا براي هر تازه واردي جذاب و قابل توجه است. سبك معماري خانههاي روستا نيز بسيار جالب و ديدني است بارزترين خصيصه معماري روستا بادگيرهاي فراوان آن در اندازه هاي مختلف است. بناهاي روستا خيلي نزديك به هم ساخته شده و كوچههاي آن نيز بسيار تنگ و باريك هستند. بادگيريهاي كوچك و بزرگ خانههاي روستايي كه در ميان باغها و نخلستانها قرار گرفتهاند. شكوه و زيبايي خاصي به اين روستاي ساحلي بخشيدهاند. اين روستا، علاوه بر زيباييهاي تحسين برانگيز طبيعي خود، آثار ارزشمند تاريخ را نيز در خود جاي داده است.
منطقه حفاظتشده گنو
اين منطقه حفاظت شده در بيست و نه كيلومتري شمال غربي شهرستان بندرعباس واقع شده است. اين كوه در مقايسه با آب و هواي گرم بندرعباس داراي آب و هواي نسبتاً معتدل است و به همين مناسبت از اهميت خاصي برخوردار ميباشد. پوشش گياهي آن بسيار جالب و قابل توجه است؛ به طوري كه اداره محيط زيست هرمزگان براي حفظ و حراست از آنها تمام پوشش گياهي اين منطقه را مورد حفاظت و كنترل خود درآورده است. تنوع پوشش گياهي اين كوه، از دامنه تا قله كوه، مشتمل بر انواع درختان گرمسيري، استپ بياباني، استپ كوهپايهاي و گونههاي گياهي نواحي سردسير است. در دامنه كوه، ابتدا بوتههاي پراكندهاي رشد كردهاند كه انواع خانواده گندميان، گون و تكدرختهاي مغير(مغيلان) در ميان آنها وجود دارد. بالاتر از دامنه، نوع گياهان تغيير ميكند؛ به طوري كه در ارتفاع هزار و هشتصد متري، بادام وحشي گونه غالب را تشكيل ميدهد؛ در حالي كه ديگر گونههاي ياد شده، در ارتفاع 2300 متري مشاهده ميشوند. به علت كاهش دما، درختان سردسيري نظير كاج، سرو، زيتون وحشي و شمشاد وحشي به صورت انبوه روييدهاند. انبوهي اين درختان در استان هرمزگان تعجبآور است. درختان اين ناحيه هراز گاهي در اثر صاعقه در وسعت زيادي آتش ميگيرند. از گياهان ديگر ارتفاعات گنو، انواع گياهان دارويي است كه مورد توجه محققان و پژوهشگران ميباشند.
چاههاي بندر لافت
در پشت قلعه لافت و در داخل گودال مجاور قلعه، به تعداد روزهاي سال كبيسه، سيصد وششت وشش چاه كمعمق براي جمعآوري آب باران حفر شدهاند برخي از محققين معتقدند اين چاهها مربوط به دوران هخامنشي و ساساني است.
[ بازگشت به ایران شناسی [2] | صفحه اصلي بخش ها [3] ]