[1]یک نگاه جدی به ویندوز ویستا (_6)
85/11/26
UAC به هر حال هوشمند نیست. آن در جهت تشخیص چیزی که ممکن است یک تهدید واقعی باشد تلاش نمیکند. آن فقط یک اعلان در مورد چیزی که ممکن است به شکلی قابل تصور مورد سوء استفاده قرار گیرد نمایش میدهد. آن همچنین هرگز آرام نمیگیرد. شما میتوانید System Control Panel (که در برخی از بخشهای ویستا تحت عنوان Advanced System Settings نیز شناخته میشود) را 75 بار مکررا کلیک نمایید، و آن با جمله Windows needs your permission to continue هر بار منتظر پاسخ شما میماند. بنابراین اساسا، آن یک ایده جدید نیست، آن یک کلیک اضافی را به فرایند دسترسی به این ابزار میافزاید.
این رویکرد که از سوی سایر سیستمهای عامل پیش از این مورد استفاده قرار گرفته است ذاتا مشکلی ندارد. آن یک ایده جدید نیست، و یک ایده بد هم نیست. اما مشکل در جزئیات پیادهسازی آن است. مایکروسافت مانند کسی که اندکی دیر به قافله امنیت رسیده است اصول امنیت را با حرارت در آغوش گرفته است. این بدان معنی است که اگر حتی یک احتمال ضعیف وجود داشته باشد که گشوده شدن یک پنجره تنظیمات، اجرا شدن یک اپلت، یا اجرا شدن یک برنامه نصب بتواند بیانگر حتی یک ریسک ناچیز امنیتی باشد، ویندوز ویستا مبادرت به درخواست مجوز (در قالب یک پنجره UAC) از شما برای ادامه کار مینماید.
این لیست کوتاهی از فقط چند فرایند است که نیازمند تصدیق برای آغاز شدن هستند:
Opening Disk Defragmenter--، System Restore، Task Scheduler یا Windows Easy Transfer
-- تنظیم سایز فونت، اتصال به یک Network Projector (دو پنجره به صورت متوالی میگشاید) یا دسترسی به تنظیمات Remote
-- گشودن این پانلهای کنترل: Add Hardware، BitLocker، Device Manager، iSCSI Initiator، Parental Controls، Advanced System Settings، System Protection یا Remote Settings
به علاوه، بسیاری از فرایندهایی که از شما در هنگام اجرا شدن چیزی نمیخواهند، از قبیل Windows Defender، Windows Firewall، Ease of Access، Internet Options و یک لیست طولانی از دیگر فرایندها، مستلزم مجوز شما برای تنظیمات خاص هستند. اگر به صورت تک به تک در نظر بگیریم، اغلب فرایندهایی که توسط UAC کنترل میشوند بسیار منطقی به نظر میرسند. مایکروسافت محدودیتهای بسیاری را در نظر گرفته که میان ویستا بتا 2 و RC1 تفاوت چندانی ندارند. اما اگر به صورت کلی در نظر بگیریم، UAC به نظر میرسد باری بر دوش بسیاری از کاربرانی باشد که از مایکروسافت و سایر سازندگان نرمافزاری که ما را در برابر خودمان محافظت میکنند خسته شدهاند.
مقامات مسئول UAC مدعیاند که بعد از نخستین روزها یا هفتههای پس از اولین نصب ویستا، تجربه مواجهه دائمی با پنجرههای UAC کند میشود. اما برای برخی افراد، حالت بیحسی UAC به سرعت احساس میشود. پیش از این آنها چه مدت خواندن پیغامهای ظاهر شده را متوقف کردند یا توجه چندانی به مفهوم آنها نداشتند و فقط هر بار OK را کلیک مینمودند؟ کاربر معمولی ویستا درک چندانی از منطق پشت درخواستهای UAC از کاربر ندارد. برای چنین شخصی، UAC ممکن است در ابتدا ترسناک به نظر آید اما به سرعت به یک آزار کوچک تبدیل میشود. چقدر طول میکشد تا کاربران متوجه شوند که میتوانند UAC را در User Account Control Panel غیر فعال نمایند؟
این بدترین مسئله در رابطه با UAC است. آیا مایکروسافت آن را از حالت تعادل خارج نموده است، و آن را به چیزی که واقعا هدفش را با شکست مواجه میکند تبدیل کرده است؟ احتمال آن بسیار قوی است.
در نهایت، هر چند که مشکلات مجوزهای فایل مرتبط با UAC از پس از RC2 رفع شده است، اشخاصی که ویستا را به صورت بوت دو گانه نصب مینمایند ممکن است با این مسئله مواجه شوند که برخی از فولدرهایی که بر روی درایوهای XP خود ایجاد کردهاند از درون ویستا بدون تغییرات پیچیده مجوزهای امنیتی فایل و فولدر قابل دستیابی نباشند.
به خصوص، اگر شما فایلهای کاربر (از قبیل دانلودها، برنامهها، یا درایورهای سیستم) را درون فولدرهای ایجاد شده توسط کاربر ذخیره نمایید – به جای این که آنها را جایی در فولدرهای کاربر تعیین شده از سوی ویندوز قرار دهید، مانند Program Files یا My Documents – شما در خواهید یافت که سیستم عامل شما را از گشودن فایلها یا فولدرها منع خواهد کرد. در نسخه پیش-عرضه ویستا که برای این مقاله مورد تست قرار گرفت، نخستین نشانه مبنی بر این که مایکروسافت ممکن است این مشکل را کاهش داده باشد آشکار گردید. چون یک مشکل ظاهرا تصادفی در نسخههای قبلی بود، دشوار است که با اطمینان حرف بزنیم. اما خوشبختانه، این مسئله برطرف شده است.
شبکه
مایکروسافت یک تاریخچه طولانی و اندوهناک در عرصه شبکه دارد.
تا ویندوز ویستا وضعیت این گونه بود. سیستم عامل جدید در حوزه شبکه یک پیشرفت جدی را ارائه میکند. برای نخستین بار، مشاهده یک نمای مختصر و سریع از شبکهتان، مدیریت چندین شبکه بیسیم، ایجاد اتصالات جدید شبکه، راهاندازی اشتراک فایل و غیره ساده شده است.
در مرکز تمامی اینها Network and Sharing Center قرار دارد. آن مهمترین ویژگیهای شبکهای را درون یک رابط یکپارچه قرار میدهد که به سادگی قابل تنظیم است. برای مثال، راهاندازی اشتراک فایل در ویندوز XP کاری دشوار بود اما اکنون فقط با چند کلیک ماوس امکانپذیر میباشد. و هر چیز دیگری نیز به سادگی قابل دستیابی است، شامل اتصال به یک شبکه، راهاندازی یک شبکه جدید، مدیریت اتصالات شبکهتان، و تشخیص و رفع مشکلات شبکه.
یکی از بهترین ابزارهای شبکهای جدید ویندوز ویستا Network Map است. View Full Map در Network and Sharing Center را کلیک نمایید، و یک نقشه زنده از تمامی ابزارها و PCهای موجود بر روی شبکهتان ترسیم میگردد. ماوس را بر روی یک ابزار نگه دارید یا بر روی آن کلیک کنید، و جزئیات بیشتری را در مورد آن ابزار دریافت خواهید کرد. به عنوان مثال ماوس را بر روی یک گیتوی نگه دارید و آدرس IP و آدرس MAC آن را مشاهده خواهید کرد. بر روی یک PC کلیک کنید، و فولدرها و فایلهای اشتراکی شبکه موجود بر روی آن را خواهید دید.
به هر حال، اگر شما دارای یک شبکه با PCهایی هستید که نسخههای قبلی ویندوز را بر روی خود دارند، با یک سری مسائل روبرو خواهید شد. ویندوز ویستا از پروتکل جدید Link Layer Topology Discovery (LLTD) استفاده میکند، که یافتن و نمایش ابزارهای شبکه را سرعت میبخشد، ضمن آن که به ویندوز ویستا این امکان را میدهد که به گردآوری اطلاعات در مورد آنها بپردازد.
نسخههای قبلی ویندوز در بر دارندهی LLTD نیستند، و از این رو شما پشتیبانی شبکه برای آنها را غیر قابل اعتماد خواهید یافت. گاهی اوقات آنها بر روی Network Map نمایش داده میشوند، گاه اوقات نه، و آنها به صورت تصادفی و به دفعات ظاهر و ناپدید میگردند. مایکروسافت اعلام کرده است که در هنگام عرضه ویندوز ویستا یک الحاق LLTD را برای PCهای ویندوز XP عرضه خواهد نمود، بنابراین احتمالا مشکل حل خواهد شد.
شبکههای بیسیم
پشتیبانی شبکههای بیسیم نیز به میزان قابل توجهی بهبود یافته است. ویندوز ویستا برای دنیایی طراحی شده که به شکلی روز افزون بیسیم میگردد، و افراد حاضر در آن به شبکههای متعدد در خانه، محل کار و در اماکن عمومی متصل میگردند.
صفحه اتصال نه تنها این امکان را برای شما فراهم میسازد که تمامی شبکههای بیسیم مجاور را ببینید، بلکه اگر ماوس خود را بر روی یکی از آنها نگه دارید، تمامی آمارهای مهم شبکه را خواهید دید، شامل نوع شبکه، (802.11b، 802.11g، و غیره)، و این که آیا امنیت در آن لحاظ شده است و اگر این طور است کدام نوع.
هنگامی که شما از ابتدا یک اتصال ایجاد میکنید، میتوانید هر اتصال جدید بیسیم را نامگذاری کرده و آن را ذخیره نمایید. ویستا سپس به صورت خودکار به آن شبکه متصل خواهد شد (هنگامی که درون محدوده باشید). ویستا همچنین اطلاعات امنیتی شبکه را ذخیره میکند. چه آن یک شبکه عمومی باشد و چه خصوصی و تنظیمات امنیتی شما را برای بازتاب دادن آن تغییر میدهد. اگر شما در محدوده دو شبکه بیسیم قرار داشته باشید که آنها را ذخیره کردهاید، میتوانید اتصالهای بیسیم خود را تنظیم نمایید تا یک اتصال بیسیم از اولویت بالاتری نسبت به سایرین برخوردار گردد. ویندوز XP به صورت خودکار به قدرتمندترین شبکه مجاور متصل میشود، که اگر قدرتمندترین شبکه همانی نباشد که شما خواهان اتصال به آن هستید مشکلاتی بروز خواهد کرد. با ویستا، شما ابتدا ناچارید یک اتصال بیسیم را به عنوان یکی از اتصالهای دائمی خود برگزینید قبل از آن که به صورت خودکار متصل شود. در این حالت، شما به صورت خودکار فقط به شبکههایی متصل میشوید که میخواهید، حتی اگر شبکههای قدرتمندتری در همسایگی شما وجود داشته باشند.
یک نکته جالب دیگر: اگر شما به صورت بیسیم و هم چنین از طریق Ethernet به یک شبکه متصل شوید، ویندوز ویستا به صورت خودکار متوجه میشود که این همان شبکه است. آن حتی هر دو آداپتور را بر روی یک نقشه شبکه میگنجاند. و به صورت خودکار اتصال Ethernet شما را به جای اتصال بیسیمتان به کار میبرد تا از سرعت بالای Ethernet بهره ببرد.
این بدان معنی نیست که شبکه در ویستا نقص ندارد. Sync Center که میتواند برای همگامسازی فولدرهای شبکه بر روی یک شبکه مورد استفاده قرار گیرد، دارای یک رابط بسیار پیچیده است. و به طور کلی، در آنجا لینکهای متفاوت بسیاری وجود دارد که همگی به یک مکان ختم میشوند. اما اینها کنایههای کوچکی هستند؛ در مجموع، پشتیبانی شبکه یکی از بزرگترین تواناییهای ویندوز ویستا محسوب میگردد.