تغذيه در بيماريهاي کليوي(8) (520 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است) (700 بار خوانده شده است)  تغذيه در بيماريهاي کليوي(8)
85/11/16 از طرفي مي دانيم اين بيماران دچار هيپرليپيدمي مي شوند که لازم است در رژيم غذايي آنها منظور شود و يعني قبل از اينکه علائم کلينيکي و پاراکلينيکي هيپرليپيدمي ايجاد شود چون در صورت هيپرليپيدمي نياز است درمان دارويي بگيرند توصيه مي شود طبق جدول زير رژيم غذايي اين بيماران تنظيم شود. روزانه 35-30 کيلوکالري براي هر کيلو وزن بيمار محاسبه شود. به شرط آنکه اضافه وزن نباشد و ادم بيمار اصلاح شده باشد که اين کالري از چربي ها تامين شود و بقيه از کربوهيدرات و در تامين نوع چربي ها هم بايد دقت شود. يعني: 40% چربي اشباع شده 30% چربي از نوع غير اشباع پلياستاريک 10% چربي از نوع غير اشباع مونواستئاريک 20% چربي از نوع لينولئيک مطلقا کلسترول داده نشود کربوهيدرات انواع مختلفه به کار برده شود. در مورد پروتئين خيلي ها معتقدند که پروتئين هاي گياهي « سويا» بهتر از پروتئين هاي حيواني است ولي به طور کلي مي توان از هر دو نوع پروتئين 1- 8/0 گرم بر حسب هر کيلو وزن بدن پروتئين به بيمار روزانه داد. مقدار نمک مصرفي روزانه2-5/1 گرم بيشتر نباشد. مقدار مواد و املاح و ويتامين ها در رژيم غذايي تامين شود. رژيم غذايي در بيماران دچار سنگ کليه امروزه ثابت شده است که سنگهاي ادراري منشاء و انواع متعددي دارند و رژيم غذايي تا حدي بسيار قليل کمک کننده در درمان سنگ سازي است و بر خلاف گذشته ديگر اعتقاد عميقي بر رعايت و ممنوعيت غذا نيست و مهم تر از آن مصرف مايعات کافي و کالري مناسب مطرح مي شود. خوردن مايعات با توجه به اينکه غلظت ادراري را کم مي کنند در نتيجه املاح و ميکروبها موجود نيز رقيق شده و کار آيي خود را از دست مي دهند و از طرفي با تغيير در فيزيولوژي مدولاي کليه و نيز با افزايش حرکات در سيستم ادراري مي تواند مؤثر باشد. مقدار مصرف مايعات روزانه بايد 3-2 ليتر باشد که اين مقدار بايد به طور متناسب در طول مدت روز تقسيم شود حتي توصيه مي شود در اين گونه بيماران در نيمه خواب نيز مايعات خورده شود و به طوري که وزن مخصوص ادرار در طي شبانه روز هر زماني در حد 1020 – 1018 باشد بنابراين بيماراني که عرق زياد مي کنند ويا در شرايط گرم تري به سر مي برند و کار آنها با فعاليت سنگين بدني همراه است و يا اختلال گوارشي دارند بايد آب بيشتري بخورند که حجم کافي ادرار با وزن مخصوص فوق داشته باشند. مسئله مهم ديگر مصرف انواعي از غذاهاست که در اسيد و يا بازي کردن ادرار نقش دارند مي دانيم بعضي از املاح در محيط اسيدي کريستاليزه مي شوند و بعضي در محيط قليايي مثلا براي سنگ اسيد اوريک قليايي کردن ادرار توصيه مي شود و يا براي سنگهاي سيستيني هم همين طور، زيرا در محيط اسيدي کريستاليزه مي شوند و حتي گاهي با درمان ادرار را قليايي و اسيدي مي کنند به هر جهت مهمترين غذاهاي اسيدي کننده مواد پروتئيني است و قليايي کننده ها سبزيجات و ميوه جات هستند که ليمو نقش شاخصي در اين ميان دارد .
|